.aan de rand van de duinen (14)
maart 16, 2011 on 11:08 pm | In ge | 36 CommentsJa, we wonen aan de rand van de duinen.
En ja, dat is heerlijk.
Het strand is zelfs voor Het Kind al meer dan vier jaar op loopafstand.
De zee is en blijft indrukwekkend.
En altijd anders.
Maar we wonen hier met z’n drietjes en al onze spulletjes op vijfenveertig vierkante meter. Vakántiehuisje. Met slechts één deur om naar binnen en buiten te gaan, enkel glas in de slaapkamers, geen eigen tuin, geen garage, geen schuurtje. Geen opbergruimte. Plat dak. Het tocht aan alle kanten en nee, daar kun je niet tegenop kitten. Het is ook zo gehorig als de pest en dat met benedenburen die je je ergste vijand toe zou wensen.
Zomers is het binnen dertig graden, ’s winters bik ik ’s ochtends de gordijnen van het raam. We hebben enkel bovenraampjes die open kunnen. Als je deuren tegen elkaar open probeert te zetten, waait alles weg. Oh en het waait hier altijd.
Het plan was om hier een paar jaar te wonen en dan te verhuizen. Ook hier, zeg maar. Maar hier is alles zo achterlijk duur, dat we ons leven er nogal óm voor zouden moeten gooien. En dan heb je nóg niet dat wat je eigenlijk wil. En we willen niet eens zoveel. Een boven, een eigen buiten, een bad.
En ja, natuur in de buurt.
Graag.
Als het aan mij had gelegen, was ik nooit uit Zwolle vertrokken. Ik woonde er dikke prima, met m’n meer dan zeventig vierkante meter in m’n up. Een eigen buiten in hartje binnenstad én een bad.
Maar Baby, Vriendje, werk.
En echt, ik had het voor geen goud willen missen.
Hier.
Maar.
Het leven is hier duurder. Zelfs de basisdingen, zoals schooltje en zwemles. Voor goedkope minder dure boodschappen, kleding en schoeisel moet je de auto al pakken, of een kilo afvallen op de fiets. Fietsen verroesten trouwens binnen een paar jaar. Hier. Aan zee.
Wanneer we naar familie en vrienden gaan, zitten we de halve dag in de auto. Of in de trein. Meestal blijven we meteen logeren en vaak proberen we meerdere bezoekjes te combineren, maar het blijft een ding. Zelf ben ik opgegroeid met m’n oma en opa één straat verderop en ik gun Het Kind ook familie dichtbij.
En te vaak mis ik m’n verwegvriendinnetjes. Die mensen die net als alle andere mensen zijn, maar die je er toch zó uitpikt.
Omdat ze jou opvallen.
Ik zou zo graag af en toe een bakkie doen bij m’n ouders. Niet meteen minimaal vierentwintig uur op elkaars lip zitten, maar gewoon een bákkie. Thee dan.
Ze worden er niet jonger op en ik wil graag in de buurt zijn.
Het Kind groeit bijna z’n kamer uit. Nu al. En dan moet er straks nog een keer iets van een bureau of zo komen, want huiswerk.
In onze slaapkamer past niet eens een fatsoenlijk bed. Een bed waar je aan minimaal twee kanten langs kunt lopen. Ruimte is hier buiten, maar de winter duurt soms lang.
Ja, we wonen aan de rand van de duinen.
En ja, dat is heerlijk.
Het strand is zelfs voor Het Kind al vier jaar op loopafstand, de zee is en blijft indrukwekkend en altijd anders.
Toch, als ik zo naar haar kijk, weet ik.
Voel ik.
Ik hoor hier niet thuis.
.aan de rand van de duinen deel een, twee, drie, vier, vijf, zes, zeven, acht, negen, tien, elf, twaalf en dertien.
36 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Je kunt het meisje nu eenmaal wel uit de provincie halen maar de provincie niet uit het meisje……
Ik weet het meis, we hebben het er vaak over. Onze vriendschap overbrugd de afstand wel. Zelf moet ik er niet aan denken om ooit weg te gaan bij de zee. Maar heee, ik ben hier opgegroeid, mijn ouders wonen op een kwartiertje lopen hiervandaan….
Home is where the heart is, en de jouwe ligt gewoon niet aan de rand van de duinen. Hoezeer je je best ook doet om er wat van te maken…..
Kus
Comment door Inge — 16/03/2011 #
Prachtig logje, schitterende foto’s.
en toch, als ik jou zo lees, gaat t niet om waar je woont. maar met wie.
maar ondertussen wel op een prachtige plek! En die zomer, die is hard onderweg!
Comment door Linda — 16/03/2011 #
Oei dat is niet de makkelijkste keuze die je maakt in je leven. Maar dat het tijd is voor een beter huis; dat is wel duidelijk. Uiteindelijk moet er gekozen worden en ik hoop dat jullie een beslissing kunnen maken die voor iedereen goed voelt… Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan, willen jullie op korte termijn een keuze maken of gaat dat nog even duren?
Comment door annouska — 16/03/2011 #
Prachtig logje. Vanuit je hart.
Maar meid, doe het gewoon. Waag de stap. Verhuis. Je kan altijd terug.
Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt, hoe meer vriendjes, juffen, hertjes, en schoondochters Jonah moet achterlaten.
Home is where the love is!
Comment door Janneke — 16/03/2011 #
‘En te vaak mis ik m’n verwegvriendinnetjes. Die mensen die net als alle andere mensen zijn, maar die je er toch zó uitpikt. Omdat ze jou opvallen.’
En dan die schelpenfoto: PRACHTIG!
De rest van de foto’s ook: GEWELDIG!
Het verhaal: bekend en keer op keer weer lastig.. gelukkig kun je dromen. Hebben jullie al concretere plannen? Als in: een termijn.
Comment door Jolanda — 16/03/2011 #
Ik hoor er wel thuis denk ik. Ooit. Ook al ken ik je niet, ik word altijd heel rustig van je logjes. En vooral van je zee- en duinlogjes.
Maar als ik lees waar jullie wonen snap ik wel dat dat niet de plek is om nog lang te blijven. Succes met een nieuw thuis zoeken.
Comment door Anita — 16/03/2011 #
Dit is wel een selectie uit de selectie mooiste foto’s zeg! Sjee…
Maar ik kan me je gevoel wel voorstellen. Het wordt tijd om te verkassen.
Comment door Jesca — 16/03/2011 #
Ik snap het. Helemaal. Beperkt het werk van vriendje de keuze of maakt dat niet zo veel uit? Succes!
Comment door Toaske — 17/03/2011 #
Indrukwekkende foto’s, met die mooie beesten en texturen! Op IJburg waait het ook altijd hard. Het is niet de zee die vlakbij is, maar het meer. En dat is ook mooi. We hebben geen duinen, maar wel een strand. En een huis met bergruimte en grote kamers.
Succes met het zoeken naar iets nieuws!
Comment door Aukje — 17/03/2011 #
Mooi logje,meis! We hebben het er al eens over gehad en ik begrijp je. Maar dit achterlaten zal ook wel even slikken zijn.
Succes! Komt goed. Ik ben ook vanuit een paradijselijke plek weer terugverhuisd. En look at me: het gaat prima!
Comment door Door — 17/03/2011 #
goh, ik was denk ik al helemaal gék geworden op zo’n kleine oppervlakte. Hoe mooi de natuur er ook is. Ik hoop dat jullie weldra iets kunnen vinden waar jullie allemaal blij mee kunnen zijn.
Comment door Jennifer — 17/03/2011 #
Weet je ik riep dat ook toen ik aan zee woonde in Zuid Fr en nadat ik een jaar terug was in NL dacht ik ik mis Fr en de zee , je beseft het pas als je er niet meer bent hoe erg je eigenlijk gehecht bent geraakt aan die zee.
Comment door floor — 17/03/2011 #
ook al woon je op zo’n mooie plek, zo te lezen ligt je hart toch ergens aners. En ook dáár zal vast weer heel mooie natuur in de buurt zijn waar je je hart op kunt halen en waar Jonah weer rond kan rennen en kan spelen alsof hij er thuishoort. Net als jij/jullie.
Comment door Ruthy — 17/03/2011 #
Ik begrijp het helemaal. Helemaal wanneer je aan de toekomst van Kleuter denkt. Het is voor een kind fijn om een tuin te hebben en om familieleden in de buurt te hebben. En een grotere kamer waar tenminste een bureau in kan. Aan de zee wonen is mooi, maar er zijn nog meer afwegingen die je maakt. En kleuter heeft nu de leeftijd waarop je misschien bepaalde knopen door wilt hakken. Succes met dit alles!
Comment door Tina — 17/03/2011 #
Is Kleuter nog wel kleuter, trouwens, hahahaha. Volgens mij niet meer. Het gaat te snel! Oké, Het Kind, dus 🙂
Comment door Tina — 17/03/2011 #
En werk zoeken en dan wel de middelen hebben voor een iets groter huis? Als je je eigen plekje hebt, waar je je echt thuis voelt, wordt de plek vast al meer een thuis.
Comment door emma — 17/03/2011 #
Wikken en wegen … succes ! xxx
Comment door ChoCho — 17/03/2011 #
Uhheh… ik snap’t. Alle gedub omat je een fantastische omgeving om je huisje heen hebt, maar het wonen minder is. Alles snap ik, ook dat’t niet makkelijk is om iets anders te zoeken/vinden. Ook vanwege werk vriendje!?
Comment door Richtsje — 17/03/2011 #
en o Inge, wat een práchtige foto’s!
Comment door Richtsje — 17/03/2011 #
Wikken en wegen, keuzes maken kost enorm veel energie.
heel veel sterkte ermee.
Maar gelukkig hebben we de foto’s nog!!
prachtig zijn ze
Comment door geke — 17/03/2011 #
Mooie log, mooie foto’s! Ik ben vóór hoor, qua verhuizen, maar dat snap je ;).
xx
Comment door Ilja — 17/03/2011 #
je kan ook altijd weer even terugkeren naar daar waar jij niet thuishoort
Comment door Yvonne — 17/03/2011 #
Erg mooi logje en ook erg mooi geillustreerd! Herkenbaar ook. Onze vorige woning stond op de perfecte locatie maar woning te was klein en huizenmarkt te duur. Nu wonen we op locatie die nogal wat te wensen overlaat, maar woning is ruim (niet mooi) en betaalbaar. Ik weet nog niet wat voor mij belangrijker is, ik geloof toch de locatie …., maar dat wist ik 7 jaar geleden nog niet 😉
Comment door Liene — 17/03/2011 #
Wat een mooie foto’s, ik wou dat ik zo dicht bij de duinen woonde.
Comment door Roelfina — 17/03/2011 #
… ik snap het…
Comment door Marijke — 17/03/2011 #
Je bent niet alleen.
Anders zou ik zeggen….’verhuis zo snel je kunt.’
Comment door Aukje — 17/03/2011 #
Wow! Vooral die met die dieren. Super!
Tja, ik ben meisje uit de stad, dat naar een inieminie stadje verhuisde, voor de liefde. Dat moet (soms) ook nog steeds wennen.
Comment door Mo — 17/03/2011 #
Ik vind dit zo’n mooie logje, ik voel de heimwee hier.
Comment door Eline — 17/03/2011 #
Dan kom je gewoon lekker in Julianadorp wonen….ook aan de duinen….veel goedkoper, in een dorpje, met buurtjes en de rest.
Maar ook weer een K-end weg van alles en iedereen.
Alleen woont alles en iedereen bij mij in het dorp. Dat is dan mijn geluk.
Prachtige foto’s weer.
Foto’s van iets wat voor mij eigenlijk ook heel gewoon is…zee, duinen, strand…wind….wind….wind….altijd vuile ramen…etc
Comment door maureen — 17/03/2011 #
heej inge,
Sorry, ik heb je log niet gelezen, maar dit is meer een teken van leven. 😉
Ik ben gewoon ontzettend druk met werk en werken aan mijn appartementje. Dus t gaat best goed hoor!
ai, ik lieg een beetje, mijn stemming is de llaatste 2 maandjes wat kloterig, maar komt ook dat ik mijn lieve zus erg mis. Ze is nu 1 jaar al niet meer hier.
Maarre, ik kom snel weer bloggen, ook speelt wel een beetje writersblock of zoiets mee…
idontkwowwhatitreallyis
knuffel voor joonah!
Comment door maurice — 17/03/2011 #
en ik was wat ziekerig van een vriendinnetje waar t mee uitging. mén, wat kun je daar vreselijk ellendig van zijn
😉
nu ga ik effe internetbankieren, want alles loopt achter qua betalingen….
dag!
Comment door maurice — 17/03/2011 #
toch maar even gelezen, wat schrijf jij toch mooi. wát een voors en tegens, het eindigt jammergenoeg nie happy
wat leuk, al die adviezen, ze zijn heel erg gemeend denk ik.
Ik ga hier in heerlen niet meer weg, tenminste dat denk ik.
leuk werk hier, veel sociale contacten, mooi app, veel natuur, maar helaas geen zee. altijd wat ook.
Comment door maurice — 17/03/2011 #
Voor jou is Zwolle de ideale woonplek. De kans bestaat dus dat je daar straks woont. Over een paar jaar heb je dan een beginnende puber in huis met heimwee naar het strand. Daar waar je je jeugd doorbrengt, voel je je doorgaans het fijnst. Voor jou de “stad” Zwolle, voor het kind het strand.
Comment door Trui — 18/03/2011 #
dank voor alle reacties.
later meer.
=)
Comment door de mama — 18/03/2011 #
goed man,die vos
zomaar
voor je op de weg.
maar
als ik dit zo lees
is AES Stockholm ook niet echt ’n optie meer, wel ?
Comment door Anders — 18/03/2011 #
Oef.
Comment door Sara — 26/03/2011 #