.paarse paaskuikentjes en lammetjes op een roerstaafje

maart 13, 2013 on 10:11 pm | In ge | 5 Comments

Pasigheid. Dat was precies wat we nodig hadden. En onze Limburgse vriendin die we nog nooit ontmoet hebben, maar wier kunstwerkjes hier pronken op de Knutselkast, voelde dat feilloos aan. Ze tekende paaslammetjes en konijntjes en spul en maakte het zo schier onmogelijk voor mij om nog eens langs die paastakken te lopen in de Appie zonder er een paar af te rekenen.

En dus gingen we aan de knutsel en de versier en och, wat werden die paastakken prachtig. Maar een kind is een kind is een kind en dus mochten al die ugly eieren van toen ‘ie nog écht klein was er ook in en omdat ik weet hoe snel de tijd gaat, had ik ook nog een batterij gekleurde paaskuikens gescoord en naja, wij hebben onze paasplicht weer volbracht, hoor. Vind ik.

Deze plukten we vanochtend, nadat we bij de tandarts waren geweest, uit een veldje dat er zo vol mee stond, dat je bijna geen groen meer zag. Schitterend was ’t en precies wat we nodig hadden na de ochtend die we gehad hadden, waarover later niet meer.

En die gekleurde kuikentjes dus, die vonden we later óveral! ^^

Oh en die paaslammetjes en konijntjes en spul, ook leuk op houten roerstaafjes dus. ^^ Die scoor je bij de IKEA, daar liggen er miljoenen, dus die missen een paar handjes vol niet en och, daar knutsel je zo lekker een end mee weg.

We moesten even noodgedwongen pauze houden, want De Dorpsrun was vanmiddag. Het Kind werd vierde en Krump vijfde, wat een prestaties! De meester #hardloopcoachcircuitrun werd eerste en de tweede en derde plaatsen waren voor oudere kindjes, dus ik ben weer meget stolt! Acht jaar en dan even 2,5 kilometer hardlopen in de kou en een stuk of twintig kinderen achter je laten. Het Kind vertelde me ook nog dat ‘ie zoveel had gehad aan onze hardlooptrainingen. ^^

Na afloop namen we Krumpie mee. Zie ze zitten ook dan, Het Kind vertelt honderduit over de paasboom en zij, zij geniet. En knipt. Nauwkeurig en blij, want zij houdt van knippen en knutselen en heeft het geduld van een moeder, waar Het Kind na vier keer nog steeds langs de verkeerde lijntjes knipt en er eigenlijk dan ook wel klaar mee is en nog maar wat meer babbelt en zij, zij geniet.
Net als ik. <3

Ja en al die pasigheid eindigt dan toch weer, zoals elk jaar, in een wanstaltig iets waarvan je je afvraagt waarom dan toch in paasnaam, maar waar Het Kind een paar weken lang zó blij van wordt, dat je zelf ook wel moet glimlachen, als je ernaar kijkt. ^^

De helft van die paaslammetjes en konijntjes en spul lag hier nog tussen de bladzijden van Poeroe te drogen, die hangen er inmiddels ook in, maar dat scheelt amper. 😉 Wel hangen er ook nog chocolade-eieren in en dat scheelt natuurlijk een eh, flinke hap op een glaasje Advocaat. Om maar even in de Paassferen te blijven.

Oh en eh, downloaden dus. Nu! Klik! Octavie for Pope President! ^^