.Genieten

maart 2, 2013 on 11:38 pm | In ge | 6 Comments

Zaterdag. Uitgeslapen, boekjes gelezen in bed, ontbijtje, tijd voor onze hardlooptraining!

De leukste hardlooptraining die er is, volgens Het Kind. ^^ Hij heeft er elke keer weer zo’n zin in.
’s Woensdags krijgt ‘ie hardlooptraining van heuse professionals, maar hij is gelukkig nog op de leeftijd waar alles met mama veel meer leukerder is. <3

En oh ja, ik kies ook altijd de betere plekken uit. Voor onze hardlooptraining.

Run, Jonah, run! ^^

En we nemen ook de tijd. Tijd om onderweg mooie dingen te vinden, zoals deze paarlemoeren schelp.

En dit baby scheermesje. ^^

Tijd om te fantaseren over op een paard door de branding, over straks met blote armen op ’t terras en dan heel even met blote voeten in de zee. Het duurt nu niet lang meer, je kunt de lente overal al voelen en ruiken en horen.
Echt.
Ik heb er zo’n in in. ^^

Op de terugweg zijn we nog een stukje de koetjesduinen in gelopen, inmiddels was de hardlooptraining overgegaan in eh, meer een training voor de wandelvierdaagse, en daar kwam de hertenlokker in Het Kind weer naar boven. 😉

Of de hertenfluisteraar. Hij krijgt die beestjes serieus dichterbij dan ik.

Doodzonde natuurlijk dat ik ‘m geen camera om had gehangen, maar oh ja, hárdlooptraining. Zelf had ik ook alleen m’n iPhone bij, helaas.

Die herten lopen bij ons ook bekant de deur plat de afgelopen weken en er ligt hier gewoon een zoomlens voor op m’n Nikon in de kast en nou ja, zoals ik al eerder zei, ik ben geen fotografe.

Toen we bijna thuis waren, vond Het Kind deze vier stengeltjes lente tussen het dorre duingras. Mooi.

En.

Toen.

Of nou ja, eigenlijk al eerder, bij de ANWB paddestoel, vroeg Het Kind of we de fietsen gingen halen en het duinpad naar Langevelderslag gingen fietsen.
Nou.
Ja, natuurlijk.

Dus dat deden we.

Over het strand lijkt het maar een klein stukje maar zo de duinen op en nou ja, vooral op, is het toch nog wel een hele trap. Bij gevoelstemperatuur -2 nog vandaag, mensen. Maar dan scheelt dat de duin op trappen weer. En oh, wat wil ik toch graag een fiets met versnellingen.

En dan fiets je een kilometertje of wat en dan zie je dit. ^^

En nou denkt U misschien, huh, dat zie jij op vijf minuten fietsen van je huisje toch ook?
Maar nee.
De zee is overal anders. ^^

We fietsten, en liepen ’t laatste stukje, en kropen stiekem onder ’t prikkeldaad door, naar een uitkijkpunt in wording. Hoger dan je hier zo ziet en echt een prachtig plekje.

Rechts zag je nog steeds IJmuiden, maar links zag je daar ook heel duidelijk Noordwijk, Katwijk en Scheveningen. Op deze foto moet je even goed kijken, of nou ja, eigenlijk wel even heel goed. Of wat langer.
Zie je ‘t?

Daarna fietsten we terug, meteen de eerste training voor de fietsvierdaagse gehad, vijftien kilometer, en op de een of andere manier hadden we ineens allemaal zin in zwemmen, maar het was al laat, dus dat gaan we morgen doen.
Trainen voor de zwemvierdaagse. ^^