.herfstvakantie in het bos

Een weekje tussen de eikenbomen, op de grens tussen Brabant en Limburg. De eikels vielen er aan alle kanten om ons heen en ’s nachts met harde klappen op ’t huisje, waar ze dan nog een stukje verder rolden op het schuine dak of, bij een windvlaagje, er meteen af.
Ik probeerde me voor te stellen hoe dat zou hebben geklonken hier aan de kust, met een alledaags herfststormpje. Wat een kabaal zou dat zijn. Wat waren het er ook veel. Na twee dagen thuis heb ik nog eikels op het rooster onder de voorruit van m’n auto liggen. Van die kleintjes, met hun hoedjes nog op, en nog aan ’t takje.
Eke nacht als we gingen slapen, hoorden we een uil. Soms twee. Ik hoorde, toen ik op een nacht de slaap niet kon vatten, tegen een uurtje of vier, wilde zwijnen langs ’t huisje draven.
We wandelden veel. Gingen op café bij Broer & Zus. Dronken wijn bij ’t vuur en als ik dan eindelijk eens op tijd ging liggen, las ik nog anderhalf uur.
En er waren paddenstoelen in overvloed, dus joepie.
’t Is dat we vanavond aan zee getrakteerd werden op een van de fraaiste luchten ooit, anders zou ik nu nog heimwee hebben.