.mooi (weekend)

september 27, 2015 on 11:33 pm | In ge | 6 Comments

Vrijdagmiddag, weekend! Met zon! Wat een feest! Wat een boel uitroeptekens!

Zaterdag. De Tienerzoon scoorde z’n eerste doelpunt-in-een-heuse-wedstrijd en ze wonnen ook nog! M’n vriendin kwam, we dronken kinderchampagne (de voetbalheld) en bubbels (de vrouwen) en daarna lieten we de mannen thuis en fietsten naar de Waterleidingduinen.

In de tien jaar dat ik hier al woon en zij hier dus al komt, waren we er nog nooit samen geweest. Ik vertelde haar er al vaker over, het leek haar geweldig mooi, maar op de een of andere manier belandden we toch altijd weer aan zee. Want strandmeisjes. Helemaal als ons derde strandmeisje er ook is, maar die zit nu in Nepal!

En wij liepen eindelijk samen hier en genoten van alles.

Ze wou zo graag hertjes zien, en die zagen we natuurlijk, ze liep nog door een ondergrondse bunker uit de Tweede Wereldoorlog, en er waren overal al weer paddestoelen!

Een heerlijke wandeling, we wilden ook nog niet naar huis, maar ja, we moesten De Tienerzoon nog ophalen en dan uit eten! Bij Eb & Vloed genoten we van een Zuid Afrikaanse barbecue met uitzicht op zee.

Niet lang nadat we onze buikjes rond gegeten hadden, lagen we op het strand te genieten van een schitterende postzonsondergang-lucht. Dat mag dan geen echt woord zijn, maar ’t is wel echt heel mooi.

Zondag! De Tienerzoon en ik beginnen de dag goed, met knuffel en klets in bed. Daarna heeft ‘ie zin in bewegen, dus we klikken wat joetjoebjes aan, om vervolgens toch maar buiten een rondje te gaan hardlopen. We eindigen met een pittige traptraining en echt, wat is dat jong fit. Thuis eten we een hapje en nadat we fris gedoucht zijn, stappen we op de fiets richting Elswout!

Bij het veldje, op een bankje in de zon, kom ik in gesprek met een ouder stel. Zij is 78, hij 85. Ze hebben van alles te vertellen, maar ook te vragen. Net als ik denk, wat moet het toch heerlijk zijn om zo oud te worden, staat meneer op en rent naar De Tienerzoon, die in z’n eentje aan ’t voetballen is. Hij gaat voor de bal, lijkt eerder 58 dan 85 en een paar geweldige minuten later staan ze beide weer voor ons bankje, De Tienerzoon hijgend! Hij heeft serieus hard moeten werken om de bal te houden! De man heeft er duidelijk van genoten, maar z’n vrouw vindt ’t zo wel genoeg geweest, en braaf komt ‘ie weer bij ons zitten. We praten nog even en dan gaan ze weer verder, mijn hart glimlacht als ik ze gedag zeg.

En ’t blijft glimlachen, terwijl we tussen mijn favoriete bomen door lopen, op zoek naar paddestoelen, genietend van al dat moois.

Wat hebben we deze paden al vaak gelopen en wat ziet het er elke keer weer anders, maar net zo mooi of nog mooier uit.

Veel paddestoelen vind ik ook, maar de meeste op de donkerste plekjes, en ik heb alleen m’n telefoon bij.

Na een paar uur zijn we weer op ’t veldje, de mannen trappen nog even een balletje en dan fietsen we weer naar huis.
Zondagavond, weekend voorbij. Boehoe.

Maar wat was ’t mooi.
Allemaal.