.today is my favorite day
augustus 26, 2015 on 12:23 pm | In ge | 11 CommentsZo kijk je naar peuterschooltjes, zo zit ‘ie in groep acht. Mag ‘ie met het toppertje van klas vier tutorlezen en daarna theedrinken in de lerarenkamer. Voelt ‘ie zich groter dan groot en stoerder dan stoer. Maar kruipt ‘ie ’s avonds laat als ‘ie uit bed komt met groeipijn nog net zo tegen me aan op de bank als altijd. En voelt dat kleine, kleine lichaampje nog helemaal niet klaar om losgelaten te worden.
En alle tijd en moeite die ik heb gestoken in de opvoeding, was toch alleen maar zodat ‘ie het uiteindelijk zonder mij gaat kunnen.
Leven.
Dat ‘ie me niet meer nodig heeft, terwijl ik juist door dat hele proces niet meer zonder hem kan.
Gisteravond tijdens de informatie-avond van groep acht, stond daar ineens op het digibord de datum dat ze op kamp gaan. Drie dagen zonder contact met het thuisfront en ik ben zo’n beetje de enige moeder die daar moeite mee heeft, dus ja, dat was wel confronterend.
Drie dagen zonder hem.
Geen snelle khouvjou’s door de telefoon, geen groot hart op de WhatsApp, niks.
En iedereen is daar blijkbaar al klaar voor, inclusief de Tienerzoon, behalve ik.
Onderstaande foto maakte ik precies een week geleden. Na school waren we even samen over de markt gelopen en besloten toen te gaan lunchen aan zee. We kletsten, we lachten, hij had zoveel zin in die avond, voetbaltraining zonder regen, ik had zoveel zin in dat moment, samen genieten.
En we genoten.
11 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Ik had er ook moeite mee hoor, met dat kamp. Nog steeds trouwens. Al zit de draak inmiddels in de 3e van ‘de middelbare’. Ik ga er denk ik nooit klaar voor zijn, voor dat loslaten.
Comment door Wendy — 26/08/2015 #
Ach Ing, er komen nog zoveel eerste keren die achteraf veel enger zijn dan die 3 dagen geen contact op kamp. En weet je of je er nu 1 of 3 hebt, het went gewoon nooit.
Enne: hoe was jezelf op die leeftijd? Als ik ergens moeite mee heb stel ik mezelf altijd deze vraag.
En dan was het voor onze ouders nog veel moeilijker. Zonder mobiele telefoon, wij konden gewoon overal zijn….
Comment door Inge — 26/08/2015 #
@wendy, loslaten is stom. punt uit. 😉
@ing, ik herinner me mijn eerste kamp, al een jaar eerder, nog. totaal m’n ouders niet gemist natuurlijk hahaha maar wij mochten wel (in de rij voor zo’n ouderwetse telefooncel) naar huis bellen! #datdanweerwel en onze ouders kwamen een avond langs!
Comment door de mama — 26/08/2015 #
Oh wat een mooie zin: Dat ‘ie me niet meer nodig heeft, terwijl ik juist door dat hele proces niet meer zonder hem kan.
Comment door Mrs. T. — 26/08/2015 #
Dat kan niet, dat je de enige was, hoor. Mijn jongste (17 al, ja) is ook net van drie dagen kamp terug en ik ging tijdens zijn afwezigheid nog net niet op zijn bed liggen omdat ik hem zo miste. Hoewel, volgens mij ben ik tijdens het verschonen van zijn bed echt even heel zielig gaan liggen, haha.
En ja, groep 8. Dat is op dat gebied best een heftige periode. Straks een soort van afsluiting van de periode dat ze nog echt kind kunnen zijn en daarna de overstap naar het middelbaar. Maar jouw knul komt er wel, daar ben ik zeker van!
Comment door Regina — 26/08/2015 #
@regina, ik denk erover een boek te schrijven, hoe overleef ik groep 8, maar dan voor ouders! 😉
Comment door de mama — 26/08/2015 #
Loslaten kan moeilijk zijn, maar is essentieel voor de verdere ontwikkeling van jullie zoon. En het is denk ik heel normaal dat je er als ouder een beetje meer moeite mee hebt dan andersom.
ot: ik beantwoorde je vraag nog.
Comment door John — 27/08/2015 #
@john, dank! #toffepeer 🙂
Comment door de mama — 27/08/2015 #
Loslaten is moeilijk
Ja…en ook nog eens stom (oooohhh ja!!)
Maar ’t gebeurt gewoon.
Op een dag zegt ie:’niet meer knuffelen. Doe
maar een high five.
En dan weet je het.
’t Is even doorbijten (ik was pa en ma tegelijk dus ik weet).
Maar je krijgt er mooie momenten voor terug.
Comment door Plato — 27/08/2015 #
Loslaten gaat nooit voorbij!
Comment door Aukje — 27/08/2015 #
@plato, die mooie momenten wil ik heus, maar ik blijf ‘m gewoon knuffelen. punt uit! 😉
@aukje, nee hè.. zucht.
Comment door de mama — 27/08/2015 #