.als je alleen wilt zijn en niet alleen wilt zijn

mei 29, 2015 on 12:00 pm | In ge | 5 Comments

We doen net of het niet al bijna drie weken geleden is dat ik hier was en gaan gewoon verder waar we gebleven waren.
Iets met heerlijk en vrij.

Zaterdag gingen De Tiener en ik saampjes op pad, Jonah en mama’s Day of Fun! ^^

Een drankje, een nootje, een kaartje leggen, ik begin steeds beter te begrijpen waarom dat kind zo graag met de trein reist.

Op station Nunspeet stapten we uit, we aten een hapje bij Joris, een belevenis an sich, en beklommen toen de uitkijktoren van het Transferium.

Dat was cool.

Daarna genoot ik van het zonnetje en mijn spelende kind.

Omdat het zo zonnig was geworden, vonden we dat we nog een keer de toren op moesten. Want nu met zon.

<3

Madurodam-momentje vanaf de toren. ^^

We liepen naar het bezoekerscentrum, waar we deze woorden vonden aan de muur. Vooral die laatste zin raakte me. Ik loop zo graag tussen de bomen en och het voelt zo anders dan alleen een stukje door ’t duin of langs zee lopen.

Nadat we ons vergaapt hadden aan alle oh zo leuke spulletjes bij het bezoekerscentrum, wat niet veel meer bleek dan een winkel met een mini-expositie, (je kon er ook hertengeweien kopen, kleintjes € 27,50 en iets grotere € 74,50, De Tiener flipte ‘m meteen dat wij bijna alle geweien die we tot nu toe hebben gevonden, gratis hebben weggeven, ‘we hadden SCHATRIJK kunnen zijn!’) besloten we de bomen maar eens op te zoeken.

Het was, eerlijk is eerlijk, nog mooier dan Elswout. De geuren, de kleuren, de dichtheid van het bos en de hoeveelheid bomen, ik werd er echt heel blij van.

We liepen een route, of nou ja, die hielden we soort van aan, zodat we niet zouden verdwalen, en halverwege picknickten we met ons Cleanpicnic-kleedje, die we ’s ochtends op Sloterdijk bij de AH to go hadden gescoord, voor nop. We weken nog wat meer van de route af, liepen onwijs om en waren drie minuten voor sluit terug bij het bezoekerscentrum om nog snel even een souvenir mee te kunnen nemen naar huis.
Nee, geen gewei.

De Tiener koos een Orthoceras (pijlinktvis) aan leren koord. Gevonden in Marokko en zo’n 385-390 miljoen jaar oud.
Hmhm.
Ik koos een armbandje met een handgesneden houten uiltje.
We namen ook nog een mooie steen mee.

De toren was inmiddels ook al gesloten voor bezoek, konden we niet nóg een keer, De Tiener speelde nog even wat in ’t speeltuintje en toen stapten we weer op de trein richting de kust.

In Haarlem stapten we uit, De Tiener wou onze Day of Fun graag afsluiten bij de McDonald’s en janoujatoemaardan. En wat denk je? Mocht ‘ie zomaar z’n eigen Happy Meal maken en toen ook maar de rest van de bestelling, och, het was zo leuk. Echt de perfecte afsluiting van onze toch al zo geweldige dag.
Met een glimlach van oor tot oor kwam ‘ie weer achter de toonbank vandaan lopen, dienblad in z’n handen, ‘mam, ik wil toch geen meester meer worden, maar bij de McDonald’s werken!’
‘Euh..’
‘Misschien kan ik wel de manager worden!’
We aten onze frietjes, ik zei dat ‘ie prima bij de McDonald’s mocht werken, als bij-, vakantie- of eerste baantje, en toen we weer naar het station liepen, hand in hand, zweer ik dat ‘ie weer wat was gegroeid.