.dat ging naar den bosch toe

zonder camera. Met vriendin. En de trein. En dat is altijd een avontuur an sich, de trein, in ons kleine kikkerlandje. En over kikkers gesproken, ik leerde veel dit weekend. Zo is een oetel géén kikker, in tegenstelling tot wat heul hossend Den Bosch denkt. En hun carnaval is anti-alaaf. Heel verwarrend voor zo’n ver boven de rivieren meisje zoals ik. Verder zijn ze wel oké, die Bosschenaren. En die Bossche bollen.

Ik kwam voor het eerst in m’n leven in een Carnavalswinkel en niet veel later voor de tweede keer. Daar plofte ik direct na binnenkomst op een barstoel die daar zomaar stond, want zo te zien hadden ze precies dezelfde glitterpakjes en bontjassen als in winkel nummer één. En ik had me al verwonderd. Over zowel de hoeveelheid glitterpakjes en bontjassen als de hoeveelheid mensen die daarvoor in de rij stond. Stonden.
Over rijen gesproken. Kom je net het station uit, staat daar een rij van heb ik jou daar voor de bakkerij waar ze dus die signature bollen verkopen. Serieus. In de miezer en al. Nou zijn ze lekker hoor, maar in de rij? Buiten? In de regen? In de winter? Voor wat beslag, chocola en slagroom? Even dacht ik nog, ze geven ze weg, maar niets was minder waar. Big business, die Bossche bollen.

De Sint-Janskathedraal was het hoogtepunt van de dag. Wat een Kunstwerk vol Kunstwerken. Zowel aan de buitenkant als binnenin. Prachtig, prachtig, prachtig. Schitterend. Indrukwekkend. Als U ook maar iéts heeft met kunst en of architectuur, gaat dat bezichtigen. En sla ook vooral boekenwinkel Heinen niet over, als U toch in de buurt bent. En de leukste snoepwinkel van Nederland, Tum Tum, is ook een heuse aanrader. Voor de liefhebber. Van snoep. En leukste winkeltjes.

Ja, Den Bosch is leuk. Gezellig, zelfs in de regen. Overal werden vuurtjes aangestoken en iedereen stond gewoon lekker buiten met z’n drankje. Even twijfelden we nog of we ook buiten zouden eten, maar we zijn geen twintig meer. Dus werd het een gezellig caféetje voor eh, twintigers. Waar ze dachten dat we een moeder-dochter-uitje hadden. Mijn dag kon niet meer stuk, maar lieve dochter als ik ben, liet ik niks merken.
Voor het toetje liepen we terug naar het gezelligste straatje van Den Bosch, waar we de dag buiten bij het vuur afsloten met onze nieuwe Belgische vrienden en, jawohl, een Bossche bol.