.parents rarely let go of their children, so children let go of them
september 13, 2014 on 4:26 pm | In ge | 10 CommentsMijn liefste kleinste vriendje. Hoe groot ik je ook al vind, ongeveer half zo groot als jij jezelf voelt, je bent nog zo klein. Je moet nog zoveel leren. En dan heb ik ’t niet over rekenen en taal, maar over belangrijke dingen. Zoals vriendschap. Ik kan je wel vertellen hoe het hoort of ook kan en over hoe het soms gaat, maar je moet het ervaren, méémaken. En ik kan niet veel meer doen dan je het goede voorbeeld geven.
En Liefde. Liefde lijkt soms een leven lang te duren om te leren en te leven, maar is altijd het wachten waard.
Elke dag probeer ik je te wijzen op de schoonheid van het leven. Alles is mooi, het ligt er maar net aan hoe je kijkt en wat je wilt zien. Maar het leven is natuurlijk niet alleen maar mooi en vriendschap en Liefde, het leven is ook missen en alleen en ziek en verdriet en bang. Het liefst wil ik je afschermen van dat alles, je veilig in mijn armen houden voor altijd, maar dan zou ik een wel heel slechte moeder zijn.
Stapje voor stapje nam ik je mee in de wereld. Eerst in mijn buik, toen op mijn arm, aan mijn hand, alleen nog naast mij of met mij in de buurt en nu betreed je die wereld soms al helemaal alleen.
Helemaal.
Alleen.
Mijn kind, ik laat je al los sinds ik je voor ’t eerst vasthield.
Maar ik houd je voor altijd in mijn hart.
10 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Mooi!
Comment door Wendy — 13/09/2014 #
@wendy, en moeilijk 😉 #loslaten
Comment door de mama — 13/09/2014 #
Yep, ik weet er alles van. En het wordt alleen maar erger…
Comment door Wendy — 13/09/2014 #
Prachtig!
Comment door Mrs. T. — 13/09/2014 #
*slik*
Comment door Desire — 13/09/2014 #
Stil van….
Comment door Anita — 14/09/2014 #
Zo is het maar net. Maar moeilijk is het. En opvoedcursussen te over maar over loslaatmomenten hoor je niet zoveel.
Ik heb net loslaatmoment alleen vakantie vieren met vrienden overleefd. En ik zei dat hij niet iedere dag wat van zich hoefde laten te horen voordat hij vertrok.
Maar wat vond ik het fijn dat ik iedere dag een klein berichtje, soms een foto, ontving van m…
Comment door Inge — 15/09/2014 #
Prachtig geschreven. Ik heb zelf geen kinderen maar zie hoe mijn ouders dat doen bij mijn kleine zusje en mijn schoonzusje en zwager bij hun kids. Het lijkt zo makkelijk, maar van binnen is het denk ik hart verscheurend en constant het maken van keuzes. Niet makkelijk, maar helaas kan je niet zonder als het gaat om je kinderen opvoeden. 🙁
Comment door annouska — 15/09/2014 #
Goh, wat mooi. En wat ben je toch lief.
Respect Inge!!
xxxx
Comment door Philomeen — 15/09/2014 #
Ik dacht *slik*
Ik dacht *mooi*
Ik dacht *stil van*
Maar dat staat er allemaal al.
Sla ik deze keer over.
Comment door Aukje — 21/09/2014 #