.Een Goed Begin

Toen gister om zeven over zeven de wekker ging, besloot ik meteen de knop om te gooien. Dag fijne maar veel te korte vakantie, dag fijne maar veel te korte zomer, hallo nieuw schooljaar. Ik kroop stilletjes bij Het Kind op bed, zodat ‘ie naast mij wakker kon worden. Met armpjes om m’n nek en een ik-hou-van-jou deed ‘ie dat even later.

Er was eerst de kou op de fiets en toen de warmte van al die lieve kindjes die ik toch zo gemist had, zelfs of misschien wel vooral degene die ik in de vakantie nog gezien had, knuffels, meer knuffels, hoe was jouw vakantie en de jouwe en echt hè, wat ben jij gegroeid.
Ik blijf nog even helpen met de luizencontrole, hoe aardig van mij, maar ik kan toch ook moeilijk zo weggaan en mijn kind achterlaten in groep zéven!

Tijdens de overblijf merk je meteen hoe een nieuwe samenstelling van de bovenbouw-groepen zorgt voor een andere dynamiek, de leerlingen zoekende nog, als groep, als individuen, leuk om te observeren.
De dag is zo slecht nog niet.
Ik doe wat boodschapjes en dan is het ineens ook al tijd om Het Kind te halen en wat blijkt, zijn dag was ook zo slecht nog niet!
Thuis maken we ‘m wel nog wat beter door muffins te gaan bakken, hij chocolade en ik blauwe bessen, en op tijd te gaan eten, zodat we na het eten nog even kunnen zwemmen.

Na tien baantjes is z’n baantjeszwemgeduld op, hij gaat vervolgens zoooooo vaak van de glijbaan dat ik de tel kwijt en uitgekeken raak, in het buitenbad is het k-k-k-koud en het regent, maar dat deert het kind niks, in het bubbelbad zitten we nog geen twee tellen of hij wil tóch weer van de glijbaan en als ‘ie dan na het zwemmen ook nog een snoep mag van vijftig cent, is het feest compleet.
Op de terugweg van het zwembad lopen we hand in hand, terwijl ‘ie honderduit babbelt over hoé geweldig de dag wel was.

Missie geslaagd.
Dit schooljaar maar weer eens Het Halve Werk. 😉