.liefs uit zandvoort aan zee ^^

Tijdens het tienminuten-gesprek vertelde juf dat Het Kind op school altijd vrolijk is. ‘Een leuk kind dat graag anderen helpt’. Ze keek Het Kind aan en zei dat ‘ie die eigenschap nooit moest verliezen.
Drie dagen later stond ik dus forever te wachten tot de vakantie kon beginnen, want alle stoelen moesten nog uit ’t lokaal en je kon wel raden wie de juf tot aan het laatste exemplaar hielp.
Had ze goed geregeld. 😉

De volgende dag bleven we veel te lang op het superchille strandfeestje van twee meiden uit z’n klas. En toen vergat Vriendje vervolgens de wekker te zetten. Kwart voor negen kwam Het Kind ons wakker maken, helemaal in de stress dat ‘ie te laat op school ging kohomen! Huihuihuil!
Tja, daar ging z’n smetteloos blazoen.
Gelukkig deden ze op school niet moeilijk. Ze deden sowieso de laatste paar dagen niets dan wat spelletjes spelen en filmpjes kijken. De kienders hadden hard genoeg gewerkt. Of de meeste dan. Het Kind had ook weer een fabelhaft rapport en dito uitstroom-advies, dus ik bestelde online maar zo’n gruwel van een waterpistool waar je heel hard en ver mee kan en waar je dan zo’n tweeliterfles aan kunt hangen ook nog eens. Niet dat wij die ooit in huis hebben, maar warempel, d’eerste de beste buurman wel. Ik herinnerde Het Kind aan De Gouden Regel Der Waterpistolen – niet op de mama – en daar ging ‘ie. De tuin besproeien. Helemaal blij.

Vrijdag had ‘ie na school nog een zwemfeestje en toen was waren de knollen ook op. Die nacht zat ik met een huilend menneke op de bank. Oorpijn.

En nu is het vakantie. Tijd. Plannen. Kalm an. Dingen doen waar we niet of nauwelijks aan toe komen, de rest van het jaar. Ik leef van zomervakantie tot zomervakantie, denk ik wel eens. ^^

Fijne vakantie, allemaal!