.over één dag tegelijk en hoe je eigenlijk altijd klein blijft

januari 8, 2015 on 4:09 pm | In ge | 11 Comments

En zo gaat het dus. Mijn lichaam wordt ouder, m’n hoofd voller en m’n ziel wijzer, maar diep van binnen blijf ik altijd klein.
Jong.
Een kind.
Mijn hart groeit met dezelfde mate waarmee het liefheeft, ik doe de dingen die moeten gebeuren, veelal grotemensendingen nu ik de veertig gepasseerd ben, maar ik ben nog steeds wie ik altijd ben geweest en dus ook wel altijd zal zijn.
Ik weet ook niet waarom ik dacht dat dat zou veranderen wanneer ik ouder zou worden. Misschien omdat andere grote mensen altijd zo volwassen overkomen op me, met hun zaakjes op orde en hun zo hadden we ’t ook geplande leven, maar ik denk ook steeds vaker dat dat wellicht alleen maar zo lijkt. Dat ze diep van binnen ook nog steeds veertien en zestien of hooguit negenentwintig zijn.
Dat iedereen echt maar één dag tegelijk kan leven en dat al dat vooruit denken en proberen te plannen, niet alleen aan mij niet besteed is.
Het gaat zoals het gaat en daarbij, geluk is altijd nu.

Untitled

11 Comments »

RSS feed for comments on this post.

  1. Cool die foto.
    Jij bent wel heel goed in het kind-in-jezelf uiten. Ik denk dat iedereen het wel heeft, maar dan vooral als de gordijnen dicht zijn. Ofzo.
    Nou ja, eigenlijk hóóp ik dat iedereen het wel heeft. Zou wel fijn zijn voor ze, want wat is er fijner om (af en toe) dat kind weer te zijn.

    Comment door Jolanda — 08/01/2015 #

  2. @jolanda, probeer jij me nou te vertellen dat het wél aan mij ligt? 😉

    Comment door de mama — 08/01/2015 #

  3. Mooi geschreven. Ik voel me ook nog steeds jong al zal niet iedereen die mij (meent te) kennen dat beamen. 😉

    Comment door Mrs. T. — 09/01/2015 #

  4. Ik voel me nog steeds geen 48 maar ik ben t wel. Aan de leeftijden van de kinderen merk je dat je ouder wordt. En aan je lichaam…. Vorige week tot half 4 gedanst en gefeest. De andere ochtend verzuchtte ik tegen manlief…. Volgens mij moet ik 2 nieuwe heupen hihi

    Comment door Inge — 09/01/2015 #

  5. @mrs. t., bij mij vast ook niet iedereen hahaha
    @inge, oh ja, die heupen! ik heb ’t erop 😉

    Comment door de mama — 09/01/2015 #

  6. Ja, ik dacht eerst 30 is wel heel oud. Toen vond ik 40 wel heel oud. Nu ben ik halverwege de veertig en voel ik me nog een puber. Gewoon echt. En ik hoor dit veel mensen zeggen, dus ik vermoed ook dat dit bij bijna iedereen zo is.

    Comment door Regina — 10/01/2015 #

  7. Ik voel me ook precies nog zo. En vroeger, ja toen dacht ik ook dat dat alles zou veranderen. Met mijn steeds ouder wordende harses blijf ik van binnen nog steeds die jonge gast.

    Comment door John — 11/01/2015 #

  8. Mooi geschreven. Je bent zo oud als je je voelt is de spreekwoordelijke gezegde toch? En zo moet jij je ook blijven voelen, want dat houd je ook lichamelijk een beetje jong.

    Comment door annouska — 11/01/2015 #

  9. Je doet soms ‘verantwoordelijke’ dingen omdat je volwassen bent en omdat mensen het van je verwachten, maar diep, diep in je hart blijf je (volgens mij) altijd kind. Daarom is het ook zo leuk om je in je eigen kinderen (en straks misschien kleinkinderen haha!) te verplaatsen 🙂
    Spijtig is dat je eigen lichaam je eraan doet herinneren dat je toch echt geen kind meer bent 😉

    Comment door Desire — 12/01/2015 #

  10. @Inge: dat heet midlifecrisis hahahaha

    Comment door Inge — 13/01/2015 #

  11. Ik schat mezelf op een jaar of 14. Hooguit!!

    Comment door Plato — 15/01/2015 #

Leave a comment

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Entries and comments feeds.