.is english any fun? no, it isn’t

Maandagochtend, vroeg. Of nou ja, Het Kind moet al bijna naar school, maar vroeg voor mij. Omdat ik weer zo laat naar bed was gegaan, zeker.
Hij is met kleren en al nog even bij me onder de dekens gekropen en we kletsen over van alles en nog wat Engelse les op school. Ondanks dat ‘ie er goed in is, vindt ‘ie ’t niet leuk en dat kan alleen maar betekenen dat ’t daadwerkelijk saai is.
Oh en het wordt gegeven door de kleuterjuf. Die ook verkeer geeft. En, U raadt het al, verkeer is ook saai.
#vakkenzijnnietsaaijuffenbrengenhetsomssaai

Hij vertelt over hoe de les ging over kamperen in Engeland en ik vraag, wie gaat er nou kamperen in Engeland? Nah, dat had Connor, z’n vriendje met Engelse roots, ook al gezegd in de klas!
Dan blijkt dat ze met het vliegtuig gaan kamperen, maar wel hun eigen caravan bij hebben.
Tsja, dat soort inconsistencies trekt Het Kind niet. Een eigen caravan in ’t vliegtuig. Tsss.
En het wordt nog erger, zegt ‘ie . Zo heet de ene camping ‘In The Woods’, maar als Lisa, het meisje uit het boek, vraagt of er bos in de buurt is, is het antwoord no, there isn’t. D’andere camping heet ‘Beach Life’ en als Lisa vraagt of er strand in de buurt is, inderdaad, no, there isn’t.
Ik lach en zeg, zou me niks verbazen als die methode ‘Fun English’ heet.
Het Kind moet even nadenken en lacht dan ook. ^^