.aan de rand van de duinen (19)

november 23, 2013 on 8:44 pm | In ge | 5 Comments

De zón schijnt, riep Het Kind, terwijl ik nog op bed lag.
Nah, d’r uit dan! Meteen!
Eerst nog even een hapje eten en vooruit, nog één potje darten, daarna schoten we in onze matching joggingbroeken en gingen we op pad. De duinen in. En op. En af. En och, wat scheen die zon.
We liepen en renden en sjokten en namen af en toe een kleine pauze en liepen weer verder, Het Kind klom en klauterde, ik schoot nog een paar plaatjes en we genoten, zeg.
Veel later dan gepland kwamen we weer thuis, helemaal moe en opgeladen tegelijk.

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

 

Ik ga springen, mam!

Untitled

 

Maak je groot, kind, anders zie ik je niet!

Untitled

Untitled

 

<3

Untitled

5 Comments »

RSS feed for comments on this post.

  1. Genieten moet je van zo’n dag, en dat doen jullie goed!

    Comment door Desire — 24/11/2013 #

  2. Het lijkt wel of hij erg aan het veranderen is. Groeit ie hard momenteel?

    Comment door Mrs. T. — 24/11/2013 #

  3. Mooie foto’s en fijn als de duinen zo kortbij liggen.

    Comment door HansDeZwans — 26/11/2013 #

  4. Waar is de foto van jullie samen met matching joggingbroeken? Had me er zo op verheugd :)En jee, ik heb bij het bekijken van de foto’s ook het idee dat Het Kind een flinke groeischeut heeft gehad.

    Comment door Regina — 26/11/2013 #

  5. Da’s beter dan Engels. Dat is het heerlijke leven. Och, wat zag ik mezelf in die fotootjes terug. De onze waren vierkant gekarteld en piepklein. Maar ja hoor, ook zwaaiend op een duin en zo. Leuke dingen veranderen niet zo makkelijk.

    Comment door platoonline — 29/11/2013 #

Leave a comment

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Entries and comments feeds.