.wat de dag bracht

mei 10, 2013 on 7:57 pm | In ge | 5 Comments

Een dagje zonder plannen vandaag, zo tegen ’t eind van de vakantie. Ook wel eens goed voor Het Kind. ^^
Een we-zien-wel-wat-de-dag-brengt-dagje.

En de dag bracht Guusje. <3

En Guusje bracht bedacht feestbroodjes met pindakaasmetnootjes en vruchtenhagel.

Ja echt.

’s Middags gingen we even naar Het Pakhuis, de rommeligste kringloop die je maar kunt vinden, oftewel de perfecte plek voor kinderen. ^^

Guusje vond steeds van alles voor iedereen en dat kwam ze dan weer superenthousiast vertellen. Had ze weer wat voor Het Kind gevonden of voor mij, zelfs voor Vriendje en ook nog voor d’r kleine broertje. 

Na een tijdje dumpte ik de kienders in de speelgoedhoek, zodat ik zelf nog even rustig rond kon snuffelen.

Kwamen ze me met deze hoed aanzetten!

Nou, die namen we dus mooi niet mee, al was het alleen maar omdat er maar één van was. Ze mochten wel allebei iets anders uitkiezen, Het Kind koos Kwik, Kwek en Kwak op een jetski op wieltjes en Guus koos een kuikentje dat kon lopen voor bij ’t kipje dat kon lopen dat ze mee had. ^^

Buiten nog even op ’t springkussen. Maar dat is toch een matras?, vroeg Guus. Welneeeeeee, zei ik. Probeer maar! ^^

Daarna gingen we even naar een babyspeeltuintje. Aldus Guus. Gelukkig vermaakten De Grote Kinderen er zich nog dikke prima. ^^

Voor ons hadden er een paar kinderen al hun stoepkrijt opgekrijt, zo te zien. Geweldig.

Nah, genoeg gespeeld. We gingen éigenlijk boodschapjes doen, dus vooruit met de geitjes. ^^

<3 Ze liepen zo sjatzig hand in hand, maar toen ik een foto wilde maken, stonden ze natuurlijk stil.

Onderweg moest Guus nog even een ander boodschapje doen, dus even een pitstop bij Pluspunt, waar ze allebei nog ’n boekje mochten uitzoeken. Oh, Het Kind heeft zo’n gaaf exemplaar van waar mensen wonen, voor klas drie oftewel groep vijf ook nog eens!

Eindelijk in de supermarkt. Zelf sap persen. Gelukkig hoef je alleen maar te betalen voor het sap dat in het flesje geraakt. ^^

En tja, een babyspeeltuintje is ook maar zo wat, dus vooruit, nog heel even hier spelen maar dan. ^^

Ze viel niet.

Ondanks dat ’t woei als een tierelier, gingen we ook nog maar even hoi zeggen tegen de zee.

Héél even. Want man, wat was ’t koud fris.

Och, ’t was zo gezellig allemaal. Dik vier jaar leeftijdsverschil, maar zo’n pret samen.

Guus maakte deze prachtige eh, schatkaart. Voor Het Kind. Ze vertelde ook precies wat waar was, dat was handig. De schat ligt hier ergens beneden in de tuin, maar je moet eerst wel langs haar opa en oma lopen om er te komen. Dat kwam omdat de schatkaart in eerste instantie voor oma werd gemaakt, maar sorry, oma, dat duurde niet lang. 😉

Ze had het zo naar d’r zin bij d’r Grote Vriend. Samen kleien, knutselen, hoepelen en ineens was het al bijna vijf uur en misschien kon ze zich verstoppen voor papa en dat ik dan zei dat ik d’r kwijt was, maar toen ik zei dat ze dan vast nooit weer mocht komen, als papa dacht dat ik d’r kwijt was geraakt, was dat dus écht wel het Dómste idee ooit! ^^