.diner voor twee
mei 8, 2013 on 4:24 pm | In ge | 6 CommentsTerwijl ik in de keuken stond te slóven boven ’t fornuis, bij wijze van spreken dan, in werkelijkheid deed ik een poging van allerlei beetjes-over-en-nog-in-de-kast twee maaltijden in elkaar te flansen, liep Het Kind druk heen en weer.
We hadden net besloten toch buiten te gaan eten, omdat ’t nog niet regende. ^^ Het koelde al wel flink af, maar meneer ging enthousiast ‘de tafel dekken’.
Of ik even dat kaarsje aan wou steken, kwam ‘ie vragen.
En nog eentje.
Hij zette alles dat al naar buiten kon wel vast buiten en ik mocht vooral niet kijken en des te groter was de verassing dus toen ik even later buiten dit aantrof. <3
Een kleedje op de grond, zodat we toch nog met blote voetjes konden eten, drie soort van tafeltjes aan elkaar met z’n troetelbeertjesdeken erover, een bloemetje op tafel, zelfs de stukke tuinstoel stond stevig. ^^
Er lag een hartje bij m’n bord. <3
Oh, hoe graag ik had willen blijven zitten tot ’t donker werd. ^^ Daar samen met m’n liefste vriendje. Ray LaMontagne zong zachtjes op de achtergrond en we kletsten er zachtjes doorheen.
Na ’t eten namen we nog een lekker vers kopje citroenmelissemuntthee.
En Het Kind keek nog even naar z’n vliegbeestje in z’n nieuwe insektendoosje, beestje hadden we ’s middags gered uit een grote plas water, en toen lieten we ‘m weer vrij. ^^
Daarna jamden we nog een riedeltje. Soort Jo met de banjo. ^^
Het Kind vroeg of ik New Age wilde spelen en zingen en dan zocht hij er zelf de noten bij op dat kleine gitaartje. En dat lukte ‘m nog ook. Oh, muziek is zo geweldig en dat kind al helemaal. <3
Veel te laat ruimde ik de spulletjes weer op, terwijl Het Kind zich klaarmaakte voor bed.
Ik liet de lichtjes branden en toen het helemaal donker was, ging ik nog even buiten kijken.
Alles was goed.
6 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Inge, hoe jij toch de dingen gezellig kan maken en vol gevoel te maken… ik heb daar zo’n bewondering voor. Het klinkt gek maar als ik jou lees moet ik denken aan mijn moeder die ook, met een beperkt budget het altijd gezellig, de moeite waard kon maken. Jij kan dat ook. Jij maakt het leven de moeite waard.
Ik wilde je overigens niet sipjes maken. Mijn stukje was eigenlijk puur op intuïtie, niet doordacht, maar wel met iets in me dat er uit moest. Soms kan ik kwaad worden en dan weet ik niet precies waarop. Bij die wet op de zaadjes, bij de duurder wordende zorg en de nog steeds niet op orde zijnde thuiszorg, bij de mensen die zeggen dat ouderen moeten oprotten omdat ze hun tijd gehad hebben (mijn overbuurman van 53 over zijn moeder van 89, halleluja) en over de godsgruwelijke zelfverrijking van de Carlos Slims van deze tijd.
Dat is ook wat ik bij Mrs. T schreef. Ik ben tegen de lintjesregen. Want bij degene die het echt zou mogen krijgen, komen ze niet terecht.
Van mij krijg jij een virtueel lintje.
Klaar!!
Comment door platoonline — 08/05/2013 #
Een geweldige avond met een geweldig kind, smelt 🙂
Comment door Anita — 08/05/2013 #
Een ding wil ik wel kwijt. Het ziet er #ongelooflijkontzettendsuper gezellig uit daar op jullie balkon.
Ik kan me zomaar visualiseren hoe heerlijk het was daar te zitten,
Comment door John — 08/05/2013 #
@willem, dank. ^^
Comment door de mama — 08/05/2013 #
Dat idee krijg ik nou ook de hele tijd! Alsof jullie het best gezellig hebben met zijn tweetjes!
Comment door de Viltster — 08/05/2013 #
Mooi!
Comment door Mrs. T. — 08/05/2013 #