.het verhaal van humphrey
mei 1, 2013 on 10:12 am | In ge | 6 CommentsHet was een warme lentedag in Zwolle, Vriendje en ik lagen te chillen bij de fontein, toen we Humphrey leerden kennen. M’n schoonouders hadden ‘m net opgehaald en kwamen op de terugweg even langs voor een eerste kennismaking. Een soort omgekeerd kraambezoek. Lag daar ineens een übercute pup van net een paar weken op ’t gras tussen ons in.
Humphrey. <3
Hij was zo klein en zo zacht en vond ’t allemaal zo spannend nog.
Kort daarna gingen we ‘m opzoeken aan de Duitse grens. Pups zijn zo schattig en zo lief en zo aaaaaahh, maar jonge hondjes zijn eigenlijk nóg toffer, hè.
Hij huppelde de hele dag achter ons aan, hapte naar alles en dan vooral mijn slippers en was gewoon ’t leukste hondje dat je ooit had gezien!
Hij groeide op, leerde luisteren en werd m’n vriendje. Wanneer we kwamen met De Baby, pikte ‘ie altijd wel een speeltje of doekje of iéts dat naar De Baby rook.
De Baby groeide ook op, leerde ook luisteren en werd m’n liefste vriendje, maar hij vond Humphrey nog een beetje spannend.
Groot ook.
En toen ineens niet meer. Toen werden ze ook de beste vriendjes en dat was dat. ^^
Het beessie heeft al wat pech gehad, een maagdraaiing, vervolgens een gastropexie en vorig jaar zelfs nog fysiotherapie (voor honden, het bestaat!) na een ongelukkige sprong in de Elfenvijver, maar ’t is een sterke hond.
En zo’n liéve hond.
Hij wil weinig liever dan bij je zijn. Achter schaduwen aan vangen is ook leuk, nu ‘ie volgens mij éindelijk doorheeft dat ‘ie van z’n leven geen vlinder te pakken gaat krijgen, maar ’t is ook zo’n lekkere knuffelhond.
Zondagmiddag zaten we op een bankje op het treinstation, toen Het Kind ineens begon over hoe Humphrey al zeventig jaar is. In mensenjaren.
Ik zuchtte eens diep, had het me dit weekend ook beseft, en hoop heel hard dat Humphrey honderd wordt.
Oh, ik houd van die hond.
6 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Een mooi beest, Ierse Setter toch? Ik weet dat Ierse Setters van nature nogal zenuwachtig/druk kunnen zijn. Gelukkig dat hij – net als Het Kind – geleerd heeft te luisteren en nu samen dikke vrienden zijn. Je kunt je inderdaad ontzettend hechten aan zo’n huisdier … hopelijk kunnen jullie hem nog lang blijven knuffelen 🙂
Comment door Desire — 01/05/2013 #
Awww wat een schatje!
Comment door Sas — 01/05/2013 #
Ik ben weg van die onderste foto!!!
En, doe mij ook zo’n grasveldje.
Comment door Aukje — 01/05/2013 #
@desire, idd een ierse setter. had vroeger weinig met ’t ras, maar nu wel. <3
@aukje, mij ook!!!! ^^
Comment door de mama — 02/05/2013 #
Humphrey ziet er uit als een Humprey! 🙂 Goedgekozen naam. En hij ziet er echt heel lief uit! Ik hoop met je mee dat hij nog héél oud wordt!
Comment door Regina — 02/05/2013 #
@regina, hij is ook echt humphrey ^^ zoals dat gaat natuurlijk. ik vond de naam vreselijk eerst, zo’n lief klein puppeding en dan húmphrey?!! maar idd, goed gekozen!
Comment door de mama — 02/05/2013 #