.cool story bro, but it needs more shetland ponies ^^

augustus 1, 2012 on 6:04 pm | In ge | 5 Comments

Bijna een halve eeuw geleden (en nu niet meteen afhaken, hè) bouwde winkelier Henk Bemboom wat vakantiehuisjes op een stuk landbouwgrond rond een oude boerderij in Slagharen. Je kreeg een heuse Shetlandpony en een wagentje bij zo’n vakantiehuisje en die pony’s waren in die tijd nog zeldzaam in Nederland! #datwasooit
Het Shetland Ponypark Slagharen werd met Pinksteren 1963 geopend met 24 vakantiehuisjes en al snel volgden meer huisjes en voor gasten en dagjesmensen kwam er ook een speeltuin en een zwembad, later gevolgd door meer en grotere attracties. In 1979 kwam het 50 meter hoge Reuzenrad, nog steeds ’t hoogste Reuzenrad van heel Nederland! Oh én je kon er pony rijden dus. ^^
Ponypark Slagharen. Hét pretpark van mijn jeugd, want nog geen tien kilometer van mijn ouderlijk huis. Oh, wat gingen we er vaak heen. ^^

Maandag was ik er voor het eerst in zeventien jaar weer.
En wat was dat gaaf.

We waren er nog maar net of ’t kwam met bakken uit de lucht. Zoveel voor licht bewolkt met kans op een lichte bui! We zaten op de vieze vloer van een overvolle arcadehal en terwijl we de broodjes onderuit de tas visten, zakte de moed ons bijna in de toen nog hele schoenen, maarrr. Er was air hockey! ^^

Uiteindelijk viel het alles mee en timeden we het op de een of andere manier steeds zo dat we overdekt zaten wanneer het regende en buiten in de zon. ^^ En de kindjes hadden de dag van hun leven! Wéér. ^^

De Enterprise leek veel kleiner dan vroeger en het schip dat niet over de kop gaat ook, de Himalaya en de Hully Gully waren er niet meer, maar het meeste miste ik nog de échte Apollo. Maahaar.
Achter waar ooit de pony’s rondje na rondje na rondje na rondje liepen en voorheen de Looping Star, mijn fávoriete attractie toen ik er eindelijk in durfde, staat nu gewoon nóg een heel attractiepark waar je o.a. met wildwaterbootjes door een indianendorp kunt varen en er is een reuzenrad van huifkarretjes en en en.

Ik rende m’n schoenen dus stuk toen Het Kind een paar minuten voor sluit nog zó graag nog één keer in de Sky Tower wilde. En ach, we waren maar een half park verderop en we waren er ook nog maar vier keer in geweest. ^^

Tegen half zeven reden we langs memory lane naar mijn ouders, waar we zo aan tafel konden schuiven met verse boontjes, aardappeltjes en komkommer van de tuin en waar we uiteindelijk veel te lang bleven hangen. De kindjes speelden in ’t speeltuintje om de hoek, m’n oudtante van 88 was er en ik kreeg een prachtige, zelfgemaakte ketting van haar. Later kwamen vrienden van m’n ouders nog met hun kleinkind, het ontzettend leuke zoontje van m’n vriendje van school van vroeger! Ik bracht hem naar onze kindjes in ’t speeltuintje, onderweg spraken we un petit peu Frans, want ze wonen in Frankrijk, en ik zei dat ze nog even met z’n allen het tijdpad mochten lopen. Het was toch al vér na kinderbedtijd en wat is een half uurtje extra dan nog. ^^
Op de terugweg mochten de kindjes Rio kijken achter in de auto en tegen middernacht, de film was net afgelopen, waren we weer thuis.

Wat was het gaaf.
Wat was het ontzettend gaaf.
Ik hartje vakantie met een passie.