.sindsdien op de #tricorder

juli 10, 2012 on 10:20 am | In ge | 10 Comments

Ja, dat was al even geleden. En het leek er misschien op, misschien en dan alleen voor het ongetrainde oog, dat ik meedeed met de trend van amper nog bloggen, maar niets is minder waar! Ik was druk en niet fit. Geen geweldige combi, maar ‘k heb er redelijke limonade van weten te maken en ga nu vrolijk verder waar ik gebleven was. ^^

Woensdagmiddag dat is.

Een aantal kindjes van m’n werk gaf een optreden IN een strandtent. Wij keken buiten. ^^ #vijfendertiggradenenbinnengeenairco #zumba

Buiten ook geen airco trouwens, want windkracht 2. Dat zou windzwakte 2 moeten heten en helaas komt dat hier alleen voor op bloedjehete dagen, waardoor het dan meteen tig graden heter nog voelt.
De kienders hadden nergens last van. ^^

Deze twee zijn ook van m’n werk, die deden ook nog even een dansje voor de juf. ^^

Toen al dat dansen eindelijk afgelopen was, konden we afkoelen in zee.

Alleen Surrogaatdochter wou d’r jurkje droog houden.

Het Kind deed weinig anders dan in en uit de zee. ^^ En andere kindjes natspuiten met dat vreemde waterpistoolachtige foamgeval en oh ja, hele emmers water over zich heen krijgen van z’n vriendinnetjes. Z’n eigen emmers nog wel. ^^

Dag zee en dag zomer. Alleen dat laatste wisten we toen nog niet.

Het speeltuintje om de hoek is vernieuwd! Hier spelen Het Kind en ik al bijna zes jaar, ik herinner me de dag na z’n tweede verjaardag nog, hoe groot ik ‘m vond in ’t huisje..

Huisje is nie meer. Wel een klimpaal!

En een betere wipwap! ^^

Gekregen van tante Saskia.
Bracht me op ideetjes. ^^

Zaterdag. Onderweg naar wat niet meer thuis is met een grote Marokkaanse thee met munt en kaneel en een boek waar ik maar niet doorheen kom.

Naast me een mannetje met een geweldig shirt which reminds me ik heb ’t heel nie meer over André Kuipers gehad, de held, onze held, en hoe spannend het was om de landing live te volgen, samen met Het Kind en nog wat tweeps.
De beste man moest opnieuw leren lopen na bekant tweehonderd dagen gewichtloos te zijn geweest en hij werd al duizelig als ‘ie iemand met z’n ogen zag rollen, maar inmiddels gaat ’t weer een beetje. ^^

Terug naar de treinrit. Hier een wel hiel wazige foto, maar we stonden dan ook in een rijdende trein en wel in het toilet. Het bovenstebeste toilet dat ik ooit heb gezien in een trein en eerlijk gezegd, ook in veel huizen zag ik ze nog niet zo spiffy. ^^

Onderweg. Ik hartje onderweg zijn. Ik heb meestal geen zin om te gaan, maar als ik dan eenmaal onderweg ben, is alles goed. ^^

#zoekdeverschillen

De kranen! Die zien we meestal vanaf de andere kant, met de auto.

En de IJsselbruggen. <3

En toen waren we op de verjaardag van Vriendin. Neusspray, zakdoeken, paracetamol, ik was er. ^^

En deze heldin ook. Wat zij deed, was nog zwaarder dan tweehonderd dagen in de ruimte. Zij kwam onder een vrachtwagen, lag in een ziekenhuis, moest ook opnieuw leren lopen, maar dan met een verbrijzeld been, onderging operatie na operatie na operatie en toen was er nog de revalidatie en weet je, het is nog steeds een vrolijk, wat zeg ik, een gewéldig kind. Dát is pas een prestatie!

Zondag. Thuis. Hoogste tijd dat dat kiend eens uit de kast komt. ^^

Gisteren. Ik schreef een kaartje voor mijn mevrouw, vandaag is ze jarig.
Ineens lijkt bijna veertig toch nog niet zo oud. ^^

En ’s middags begon ik, samen met tante Saskia, aan dit project. Afscheidsarmbandjes voor heel groep 8. Vrijdag heb ik ze voor ’t laatst bij de overblijf, na de zomervakantie gaan ze naar college zus en lyceum zo.
Ik ga ze missen.