.children need love, especially when they do not deserve it

Niet alle kindjes deden even leuk mee. Er was er eentje die al vrij rapjes besloot de uitzondering te gaan zijn.
Geen zin in.
Nee.
Ik wil niet.
Nee.
Dat doe ik niet.
Nee.

Tsja.

Vriendin was er op een gegeven moment helemaal klaar mee. Ze kwam naar me toe lopen met een blik die boekdelen sprak en zuchtte, hier heb ik dus geen geduld voor hè.
Ik snapte, lachte en liep op ’t  jochie af.
Niet te veel aandacht aan besteden.
Maar ook niet te weinig!

Ik heb nogal de neiging om spelbrekertjes en aandachtvragertjes te negeren. Besteed m’n aandacht liever aan kindjes die wél leuk meedoen en geen negatieve aandacht vragen.
Maar.
In het kader van pedagogisch verantwoorde kinderfeestjes en vooral ook van de geen teleurgestelde kindjes na afloop, verzon ik ter plekke gewoon nóg een activiteit en stookte het hele zootje vast op.
Dacht iedereen ook dat dit éne spelbrekertje menneke zou gaan winnen? Ja? JA?!! ^^

En winnen deed ‘ie.
Want hij deed méé!
Sterker nog, hij ging als eerste en met een grote glimlach.
Luidkeels aangemoedigd door iedereen sleepte ook hij op ’t nippertje nog een medaille in de wacht.

Ik moest ineens denken aan die quote van Harold Hulbert. Children need love, especially when they do not deserve it. Ik denk dat ik die ergens op m’n werk ook op moet gaan hangen.