.fietsfierdaagse ^^

februari 25, 2012 on 10:02 pm | In ge | 6 Comments

Het Kind en ik gingen vandaag voor de tweede keer trainen voor de fietsvierdaagse.
Daar hadden we ’n fijne dag voor uitgekozen, dacht ik zo. ^^

En ’n fijne route. ^^ We zagen meteen al tig herten, toen we ’t dorp nog niet eens uit waren! Ik stopte heel even om er eentje op de foto te zetten, maar aangezien doorfietsen en vooral ook doorfietsen in hetzelfde tempo het ding was, hield ik ’t bij eentje. ^^

Kind nog even op de foto en doorfietsen dus.

De eerste stop was bij Elswout. Na zes kilometer fietsen was het tijd voor een wandeling! ^^

En waar kun je dat beter doen dan hier. <3

Het Kind had z’n Pokémon-vriendjes meegenomen. ^^

Het was er rustig, het was ook nog vroeg, en het was weer zo fijn.

Ik dacht nog, we gaan even rustig op een bankje zitten, uitrusten, maar energie verdelen is niets voor jongetjes van zeven. En al helemaal niet als er bomen in de buurt zijn om in te klimmen!

^^

De Pokémonnetjes hadden ’t ook naar hun zin.

マメパト vloog er nog nét niet vandoor om daar te blijven wonen. ^^

Maar ja, als dit je baasje is, waar zou je dan toch nog heen willen?
<3

En, natuurkenners, wát zijn dit toch voor apart mooie blommekes? Zie die groene blaadjes dan! Als een exotisch rokje. ^^

De hertjes. Maar we hadden geen brood bij.

Nee, echt niet. Sorry.

Echt, het was zo’n prachtige dag. Al dat groen en blauw, daar wordt een mens vrolijk van.
Heus.
Dat is onderzocht ende bewezen.
Dat we ook vrolijk worden van de zon, omdat we dan zoveel kleur zien.
De natuur zit werkelijk waar ingenieus in elkaar.

Kinderen worden dan nog eens extra vrolijk van een handvol Pokémonnetjes.
Of Filly’s.
Maar Naoompjekrummel was niet mee. ^^

Zo een raam zou ik zo graag willen. Ooit. Ergens. Waar ik woon.

Het liefst dan ook met een soortgelijk uitzicht. ^^

En eendjes in de buurt.

We hebben niet ver gewandeld, want er moest nog gefietst worden!

Het Kind was er weer klaar voor.

Het schátje. <3

En kijk, hier hangt ‘ie enkele kilometers verder al weer als een vogelnestje aan het rek bij de Zandwaaier. Uitrusten doen we wel als we heus moe zijn. ^^

We hadden een klein omweggetje genomen, hier de hele route die we vandaag fietsten. Kraantje Lek doen we de volgende keer wel weer.

En hier Het Kind, even voorbij de Eerebegraafplaats Bloemendaal. Hij was ondertussen dus heus moe.
We stopten even bij een bankje en fietsten toen weer door.
In hetzelfde, inmiddels iets tragere, tempo.

De duinen bij Bloemendaal aan Zee zijn ook echt schitterend.

Maar nog een wandeling ging Het Kind niet trekken, dus we fietsten verder.

Onze laatste pauze was aan zee. Bijna thuis.

Hier nog even het bewijs dat het de camera is die die geweldige foto’s maakt. Niet ik. ^^

We hadden inmiddels al zo’n vijftien kilometer gefietst, waarvan de tweede helft vrijwel aan één stuk door en tegen de wind in, heuveltje op en af en op.

Het Kind was er wel even klaar mee. ^^

Gelukkig waren we bijna thuis, waar warme thee was. En er waren heel veel broodjes ham met komkommer en toen plofte Het Kind op de bank en keek schansspringen tot we gingen eten. ^^

Ik ben zo fier op ‘m!