.she’s the best one that we’ve ever had
februari 22, 2012 on 7:57 pm | In ge | 9 CommentsOp m’n vijftiende kreeg ik m’n eerste officiële oppasbaantje. Niet veel later een tweede. Oh en ik werd tante. En niet veel later weer. En nog twee keer. Daarnaast werkte ik met kinderen op school, kinderkamp en op de club. Baby’s, dreumesen, peuters, kleuters, tieners, pubers, jongeren. Alles kwam voorbij.
Uitvallers en uitblinkers.
Problemen en oplossingen.
Ik dacht Heus voorbereid te zijn op de taak die Opvoeden heet.
Ha.
Ha.
Ha.
Dus niet.
Oh ja, ik had luiers verschoond, katoenen zelfs nog en veeeeeheel, ik had huilende baby’s uren en uren op m’n arm gehad, ik had ze in badje en in bedje gedaan, flesjes gegeven en fruithapjes, ik had achter fietsjes zonder zijwieltjes aan gerend, met één hand op ’t bagagedragertje, zo lekker krom rennen, weet je wel, en ik had voorgelezen, vaak tot ver na kinderbedtijd. ^^
Ik had getroost, geholpen en gestimuleerd, geluisterd, geluisterd en geluisterd.
Gecorrigeerd.
Geluisterd.
Geduldig was ik geweest.
En enthousiast.
Want ik hártje kinderen.
En ik denk ze, nog steeds, te snappen.
Toch praat Het Kind nog stééds met volle mond. En vertikt vergeet ‘ie nog stééds z’n handen te wassen. Of door te trekken. Het licht uit te doen, z’n kleren en z’n rommel op te ruimen en met twee woorden te spreken. Minstens.
Hij gaat gerust languit liggen lezen als ‘ie eigenlijk op moet ruimen, laat z’n eten bijna elke avond nog koud worden, loopt nog steeds met vieze schoenen de kamer in en het kleed op en laat zich alles nog twee keer zeggen. Minstens.
Opvoeden is moeilijk.
There, I said it.
En wat eigenlijk het belangrijkst is, is wat je je kind meegeeft voor zijn leven zonder jou. Of met jou aan de zijlijn, in de achterban, waar dan ook, maar niet meer in het middelpunt.
Dan wil je dat ‘ie stevig in z’n schoenen staat. Zelfverzekerd.
Dat ‘ie tegen een stootje kan, maar er zo min mogelijk uitdeelt.
Dat ‘ie in staat is om anderen te helpen, maar ook om hulp te accepteren.
Dat ‘ie weet dat ‘ie z’n best moet doen, maar niet té streng is voor zichzelf. Noch voor anderen.
Dat ‘ie zich geliefd weet en lief kan hebben.
Oh, het was zoveel makkelijker toen ik nog De Oppas was.
Ik was de beste die ze ooit gehad hadden. ^^
9 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Je doet het dus gewoon goed, want je wil graag dat hij zelfstandig is/wordt en zijn eigen beslissingen kan nemen. Toch? Nou, dat doet hij dus. Oké, je bent het niet altijd eens met zijn beslissingen, maar dat hoort ook zo.:-)
Comment door Trui — 22/02/2012 #
Mooi uitgangspunt/doel lijkt me… Maar idd, hoe moeilijk! Toch lijkt het me ook een van de mooiste kansen die er bestaan in het leven, een kindje grootbrengen. 🙂
Comment door Marieke — 22/02/2012 #
Ik vind het opvoeden an sich niet zo moeilijk. Het zijn meer de externe factoren die het af en toe verdraaid lastig maken. There, I said it. 😉
Comment door Mrs. T. — 22/02/2012 #
Ik deed jarenlang vakantiespel op de basisschool waar ik destijds zelf op zat. Hééérlijk vond ik dat. En ik was later theaterjuf in het buurthuis, ook heel leuk. En nu dus moeder en dat is idd heel anders. En moeilijker, ja. Maar ook veel leuker nog!
Jij bent volgens mij een zeldzaam goede moeder. Dat is mijn bescheiden mening 😉
Comment door Tina — 22/02/2012 #
Ik was elf! toen ik mn allereerste oppas gezin kreeg. (11! ik zou mijn viertal nu niet aan een elfjarige toevertrouwen eerlijk gezegd, maar ik dèèd het gewoon!) met 4 kleine kindertjes. En ik at met ze, deed ze in bad en bed en alles eromheen. Dat was het begin van mn altijdkinderenommeheen leven 🙂 Nu. 26 jaar later is het niet anders hahaha. Geen dag zònder kinderen. Ik ben er voor geboren geloof ik 😉
Comment door Annemarie — 23/02/2012 #
@marieke, dat is het. ik denk wel de mooiste kans. je gaat er nog achter komen, gok ik zo! ^^
@tina, =^^= superdankjewel voor het delen van die bescheiden mening van je hahaha
@annemarie, 11! #echtheeljong en ik heb dat dus net zo, joon toevertrouwen aan een kind van 15? en al helemaal toen ‘ie nog een baby was, no way! hahaha ^^
en ik ben er denk ik ook voor geboren. <3
Comment door de mama — 23/02/2012 #
Hoi Inge
Hoe oud is kind en wat kun je van hem verwachten kind is immers nog een kind als jij nee zegt zegt hij ja ze zijn meestal op deze leeftijd meestal tegen de draad
Inge neem maar van mij aan het komt wel goed als het kinds er af is zal hij wel zeggen mams je heb gelijk
Groetjes Rinus
Comment door rinis — 23/02/2012 #
Oh oh.. die vader van mij met zijn wijze woorden 😉
Oppassen vond ik ook altijd zo leuk, maar bij je eigen kindje is het toch anders! 🙂
Comment door Marijke/figarootje — 24/02/2012 #
Ik ben orthopedagoog en gespecialiseerd in de opvoeding en ontwikkeling van kinderen. Maar het lijkt me verdomde moeilijk om ooit mijn eigen kinderen op te moeten voeden.
(en volgens mij doe jij het als moeder supergoed)
Comment door Eline — 25/02/2012 #