.the best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched. they must be felt with the heart.
december 3, 2011 on 10:50 am | In ge | 10 CommentsEen wijze uitspraak van Helen Keller. ^^
We zaten te eten en ondertussen Z@pplive te kijken, toen we hoorden dat er iemand blind Sinterklaas moest tekenen. De volgende keer of zo. Whooooooow, zei Naoompjekrummel, blind Sinterklaas tekenen!
Na, da’s nie zo moeilijk hoor, zei ik, straks na het eten doen we dat wel even.
Wel éven. Ik zag Naoom kijken. ^^
Er was niet veel tijd, want de kindjes moesten om half zeven in het zwembad liggen #reddendzwemmen, maar ik legde toch nog even snel uit dat je niet alleen met je ogen tekent, natuurlijk, maar ook met je?
Stift.
Hand.
En eh, je gevoél.
Je hart.
Je hersenen.
Je wilt ’t nu gewoon zien?
^^
Diep onder de indruk waren ze. En toen ik zei, nou jullie, durfde Naomi eerst niet.
Het Kind wel.
Linksonder was z’n eerste poging, hij moet duidelijk nog leren wat groter te denken ook, maar uiteindelijk vonden we ’t allemaal prachtige kaboutertjes. ^^
En toen. Na veel ik kan danie, ik durf nie, ik word er zenuwachtig van, tekende Naoom dit.
Met haar hand voor d’r ogen, maar ik vráág me af of ze nie af en toe gespiekt heeft! ^^
Het maakt niet uit, want het hele moment was dus zo’n ‘ding’ dat je niet kunt zien of zelfs aanraken. Ik voelde het met m’n hart. ^^ Hier hadden kindjes wat geleerd, hier was hun zelfvertrouwen weer een stukje gegroeid, hier waren ze trots op elkaar en zichzelf en waren ze weer een stukje dichterbij durven en doen en niet láten omdat je dénkt dat je iets niet kan.
10 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Ach, wat een warm stukje. Hier in Hasselt, waar het koud (omdat de vloer ijskoud is vanwege de onderliggende parkeergarage) en regenachtig (omdat het buiten regent) is, vlamt plotseling in mij het warme vuur van december. Blind de Sint tekenen, nooit gedaan, nooit aan gedacht. Anders had ik dat fijn met mijn kids kunnen doen. Nu is het te laat. Dochter zit in Egypte op de Nijl en zoon zit achter zijn toetsenbord met in zijn zak een mobiel, aan zijn muur een beamer en op zijn schoot een Ipad.
En ik: ik drink warme koffie en lees weblogberichtjes. En bij sommige berichtjes breekt de zon door. Dit is er zo een.
Comment door plato — 03/12/2011 #
wow, ik ga het straks ‘ns hier met de meiden proberen. 😉
Comment door Toaske — 03/12/2011 #
Schitterende (blind) getekende exemplaren! Zelfvertrouwen, daar komt het op aan.
Wat ook leuk is, met een blinddoek om door het huis heen, eens kijken of je verdwaald 😉
Comment door Desire — 03/12/2011 #
Zo hé, wat knap! Van alle drie.:-)
Comment door Trui — 03/12/2011 #
Neeeee, en ik word ook geen spambot! 🙂
Maar dit ga ik onthouden, is niet alleen leuk voor kinderen 🙂
Comment door Aukje — 03/12/2011 #
Wat een leuk idee! Morgen eens proberen hier…
Comment door Sylvia — 03/12/2011 #
Prachtig. Ga ik nu ook doen. 😉
Comment door Jolanda — 03/12/2011 #
Jij zou dus echt voor de klas moeten staan, volgens mij ben jij een geweldige juf.
Comment door Eline — 03/12/2011 #
Supergaaf, das weer een moment dat die kids nooit meer vergeten nie 🙂 #geluksmomentjes
Comment door Inge — 04/12/2011 #
Echt leuk om te doen!!!
Comment door Marijke/figarootje — 04/12/2011 #