.in de familie
oktober 30, 2011 on 12:15 am | In ge | 10 CommentsEn dan bewaar ik het altijd, en als ik dan vader ben, geef ik het weer aan mijn kindje en dan zeg ik dat als hij later vader is, dat hij ’t dan ook weer aan zijn kindje moet geven en dan blijft het altijd een portemonneetje van vriendschap. En liefde.
Onderweg stoppen we even bij een tankstation om ’t lampje van het rechterachterlicht te vervangen. Papa belde toen we daar wegreden dat het stuk was.
Terwijl Vriendje dat fikst, laat ik Het Kind het zilveren portemonneetje zien dat ik van mama kreeg. Vertel hem dat het nog van mijn oma is geweest, de oma naar wie hij vernoemd is. Hij vindt het ’t aldermooiste portemonneetje dat er is. Dat een portemonneetje zó mooi kan zijn! Hij kan er nauwelijks over uit.
Ik zeg dat ik ’t altijd zal bewaren en dat ’t dan later voor hem is.
10 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Mooi…
Comment door Richtsje — 30/10/2011 #
Bijzonder. Hoe oud is dat portomonneetje eigenlijk?
ratjetoe4u.blogspot.com en dan met http:// ervoor
Comment door Desire — 30/10/2011 #
Zo hé, dat is echt mooi. Hoeft het niet gepoetst te worden, want dat lijkt me nu weer minder mooi. Om te doen hè, bedoel ik.:-)
Comment door Trui — 30/10/2011 #
Wat een prachtig portemonneetje
Comment door Eline — 30/10/2011 #
ooooooo, zo eentje had ik er vroeger ook, maar die was goudkleurig!! wat mooi!! vooral ook het idee dat deze wordt doorgegeven in de generaties! 🙂
Comment door Sylvia — 30/10/2011 #
Ik vind het ook een mooi portemonneetje. Lekker bling bling en vintage enzo 😉
Comment door Tina — 30/10/2011 #
the circle of life… mooi… <3
Comment door Inge — 30/10/2011 #
Mooi, zo’n erfstukje met een bijzondere betekenis.
Comment door Toaske — 30/10/2011 #
Wat een schattig beursje!!!
Comment door Marijke/figarootje — 30/10/2011 #
Zoals dat kleine oranje gele spaarvarkentje ook vanaf mijn geboorte op het theemeubeltje op me stond te wachten…. Ach ja….
Mooi, mooi logje.
Comment door Plato — 31/10/2011 #