.opgesloten in het muiderslot, één groot avontuur!

augustus 21, 2011 on 9:26 pm | In ge | 13 Comments

Na de kasteeltuinen, de roofvogels en de uilen, wat hádden we al veel beleefd, doken we het kasteel in, waar we uitkeken op en sjongejonge wat zijn die plexiglasraampjes jammer dan zeg.

Voor de foto.

Het Kind liep vastberaden weer naar die ‘geheime deur’, want je wist maar nooit of ‘ie nu niét op slot was!

Jawel.

Jonkvrouwe Naomi en Ridder Jonah dartelden door het kasteel, liepen traptree na afgesleten traptree op en af en stempelden onderweg elke keer weer even enthousiast hun Oorkondes. ^^

Het Kind Ridder Jonah is nu dus zelfs Éreridder. ^^

Het uitzicht uit de torens was weer fantastisch. En wat kon je goed in het water kijken, Het Kind vond ’t ook zó tof. ^^
Die boompjes, dat waren toen nog pruimenboompjes.
Maar de kindjes hebben er later zoveel geplukt, misschien moeten ze een nieuwe naam. #pruimeboompjes ^^

Bootje. Leuk. Deurtje! Naar wat we dachten dat een huisje was. Wat was dát leuk geweest. En om er dan ook te wonen. En #eveneenliedjevoordesfeer dat dan terug in de tijd en Guinevere woont in het kasteel en lang verhaal kort, mijn fantasie sloeg op hol.

Hoe kon ’t ook anders?

Even scherpstellen op Ridder Jonah.

En inzoomen op Guinevere Jonkvrouwe Naomi.

Kijk, hier werden ze tot Erejonkvrouw en Ereridder geslagen. Nadat ze beloofden altijd moedig te zijn. ^^
En de waarheid te spreken en nog iets en terug te komen op het Muiderslot, hahaha!

Dat moedig zijn zou later nog van pas komen, ook.

Maar eerst lagen we helemaal dubbel van het lachen, bij de pogingen tot het maken van déze foto!
De spiegel was onwijs schmutzig, dus deze is gelukt.

Na alle harnassen en zwaarden en pijl en boog schieten en verkleedpartijtjes en weet ik ’t al nie meer, streken Bianca en ik neer op het eh, kasteelplein? #metdituitzicht, terwijl de kindjes vrij rond mochten rennen in en om het kasteel.
Er was namelijk al bijna niemand meer. En wij hadden net twee papieren bekertjes met een beetje warm water erin gehaald, voor de allesbehalve medieval prijs van vier euro en twintig cent.
#gevalletjejammer

Ruim voor sluitingstijd liepen we over de ophaalbrug het Muiderslot uit. En, omdat het nog vroeg was, liepen we nog een rondje óm het kasteel.

Want ook mooi.

En dat deurtje checken.

En neerploffen op een bankje en Genieten van de fijne dag, de zón, waar we zijn, met elkaar en alles.
De kindjes renden de boomgaard in en plukten dus eh, hier en daar een pruimpje. ^^
#kweenieofdatwelmochteigenlijk #maarerhingenerheusnog!

Bootje van dichtbij. Ons prachtige uitzicht.

Bianca vond dat we met de zelfontspanner allemaal op de foto moesten. Leuk. Hier wacht ze weer eens of de camera niet meteen al valt, zoals ‘ie al een paar keer had gedaan. Op ’t gras, ze vond ’t niet erg. Ik wel. Was niet mijn camera.

We kochten voor de kindjes knuffeluiltjes met glowinthedarkogen.
#kostwathebjeookeenheelblijkind ^^

Wij zaten op ’t ene bankje, de kindjes zaten een bankje verderop. Te kletsen. De zoethartjes.

Naomi nam deze foto van ons. <3

En we maakten #springfoto’s! ^^

En ik zag weer eens hoe relatief alles is. Hoeveel het uitmaakt waar vandaan je naar iets kijkt. En of er wat achter staat.
Of voor. ^^

Wat een heerlijke dag hadden we toch weer, luistert er eigenlijk nog iemand naar dat liedje? ^^

Echt, het Muiderslot is zo leuk. ^^

Ik ben niks niet jaloers op de mensen die het ooit bewoond en of bestormd hebben, maar toch snap ik wel dat kastelen altijd geassocieerd worden met romantiek.
Je zult maar als koene ridder honderd kilometer op je paard deze kant op gekomen zijn, door de nacht en in zo’n achterlijk zwaar harnas, enkel om een brief het kasteel in te smokkelen voor die éne jonkvrouw, met gevaar voor eigen leven. Da’s wel ff wat anders dan een sms-je sturen of wát! ^^

Oh, de romantiek van simpel leven. <3

Maar! je zult maar ópgesloten zitten in het Muiderslot!
Da’s óók een avontuur!

Hier twee kindjes die toen nog niet wisten of ze het wel zo grappig vonden, opgesloten in het Muiderslot. Want dat zaten we dus écht! #ftw Deur dicht, overal water, steiger te ver weg en bootjesmensen die niet wilden helpen. Terwijl er een bootje lag, wat ze zo even onze kant op hadden kunnen duwen, maar die meneer zou het ook niet leuk vinden als ze dat met zijn bootje zouden doen.

Whà?

Red in ieder geval dan de kinderen, riepen we nog, helemaal in een deuk, red de kinderen!, maar niks nie.
We moesten maar even aanbellen waar we al eerder aangebeld hadden en dan nog links, waar ook niemand was, en succes ermee.

Tss.

Politie bellen dan maar, want bij het Muiderslot was werkelijk waar iedereen vertrokken en kon je alleen nog een bandje inspreken. Politie Leiden, politie Muiden, eindelijk iemand aan de telefoon.
Een projectmedewerker, gok ik zo.
Nadat Bianca het verhaal tig keer uitgelegd en nog toegelicht en gelachen had, kwam ze niet met een oplossing, maar een opmérking.
En wel de volgende.

Probeert U maar gewoon naar huis te komen, mevrouw, en belt U dan morgen nog eens, dan is er vast wel iemand.

Gelukkig was het prachtig weer en waren we op een prachtige plek met onze prachtige kindjes. ^^
We hadden nog wat te eten en te drinken bij ons ook, het was nog steeds heerlijk buiten en dat uitzicht dan, mensen!

En nog meer geluk, ineens zagen we ménsen. Ze schrokken wel dat ze zo luid toegejuicht werden, ménsen, ménsen!, kwamen net van Pampus en hadden de, de, de, de sléutel!
Vrijheid!, riepen we.

^^

Onze redders! #ikmochtzeopdefotozetten ^^

#nogeengelukje #geenparkeerboete #ondanksparkeertijdinmiddelsdusechtalwelafgelopen

Om bij te komen van dit Avontuur, kochten we een blije maaltijd voor onze blije kindjes.

Die ze samen even verderop oppeuzelden. ^^

Natuurlijk werd er ook nog even gespeeld, dat hoort, en toen reden we weer terug naar de rand van de duinen. Waar we nog iets te lang bij Naomi thuis bleven hangen en zodoende pas tegen half elf in ons eigen huisje terug waren, waar Het Kind bij mij in bed mocht slapen, omdat papa dus in Keulen was. Hoe zo’n toffe dag kun je hebben als kind zijnde!
Superduperallesinhetkwadraattotdetiendemachttof.

^^

Naomi zei dat ze dit verhaal ging vertellen, als we nog eens in de Zandwaaier waren en ze de opdracht uit die éne kist moest doen, een spannend verhaal vertellen.

.nu dan alle foto’s