.goed leven

augustus 4, 2011 on 11:33 am | In ge | 11 Comments

door de mama en de mannen.

#minivakantie

Zondag. Zag alles er nóg mooier uit. Want zon!
Zón, mensen, zón!
De zomer begon.

En nee, ik ga nu niet alle foto’s nog een keer laten zien met zonlicht.
Echt niet.
Maar.
Wel een paar.

Lief van mij hè? ^^

Kijk dan, deze paddestoelen zagen er de dag ervoor nog zo uit. Hoe speciaal!

En nu ik toch aan het vertellen ben, geslagen, de mannen hadden een dam gebouwd. Achter bij de beek. In de beek. Over de beek? En een stukje verderop een brug. Óver de beek. ^^
‘k Had ook nog geholpen, en Humphrey en Dries en Schoonmutti ook, wat een pret en echt, meer dan een beek heeft een kind ook niet nodig, kwam ik achter. Een beek en wat takken en zand. En varens.
Kun je al je speelgoed doneren aan een opvang en de televisie de deur uit doen.

En en en en en. Wat ook Zo Fijn is aan zon, scháduw! #ikhartjeschaduw

#enkleur <3

Én het boerenleven! Opa op de kleine en Het Kind op de nog kleinere trekker, boerties an ’t wark!

^^

Een ritje achterop de trekker is ook leuk! ^^ Drie generaties Klompjes.

Het was Genieten daar. Rust, temidden van zoveel moois is elke keer weer een kadootje.

Tussen de middag even een broodje eten en verder Genieten. We hebben bijzonder weinig ondernomen ook, Het Kind was van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat buiten. Zijn grootste fan, neefje Dries, kwam nog langs om alles wat Het Kind zei na te zeggen en alles wat Het Kind deed, ook te doen. Ge-wel-dig.

Vriendje speelde met z’n nieuwe speelgoed. Dit hierboven is, jawohl, een vlinder.

Dit niet. ^^

En ineens was het dan al weer tijd voor het avondeten. Hele dag weinig anders gedaan dan Genieten.

Oh wacht, ik had gekookt! ^^

En pauwhaantje nog maar eens op de foto gezet.

Want mooi beest.

Zelfs van de achterkant! ^^

Na het eten gingen we ijs eten bij de boer. Geld moest in dat bussie, wisselgeld lag in dat bakkie en het ijs in de tot koelkast omgebouwde put.
Er was geen beveiligingscamera.

Je kon er zo de stal in lopen, om de koetjes nog even persoonlijk te bedanken voor de melk die ze geleverd hadden voor ’t ijs. ^^

Het Kind vond het leuk, maar ook heus wel spannend.
Zo’n koei.

Ik hartje koetjes.

Dus ik gaf de dames zelf ook nog maar even wat lekkers te eten. ^^

Want ze hadden trek, zo te zien. ^_-

En, zo perfect verzin je ze zelf niet, er was een trámpo!

En ik zag de groenste appeltjes die ik ooit heb gezien! ^^

Eentje viel er niet ver van de boom. <3

Op de terugweg voelde ik het weer. Ik hoor soort van op het platteland.
Niet aan zee.
Waar achter elke trekker een vis- of frietkraam hangt.

Schoonmutti had een hazelworm gevonden, helaas dood, maar wat een mooie beestjes zijn dat ook zeg!

Het Kind vond ‘m fascinérend.

En we vonden alle drie dat het een slangetje was.
Maar het is een hagedis zonder pootjes.

Toch verwacht je uit een levend exemplaar elk moment zo’n sissend vorktongetje.

Toch?

De volgende dag, dag twee van de zomer en dag drie van onze #minivakantie, hadden we warempel plannen. Maar eerst werd er nog even Genoten, badje in de tuin, elkaar nat maken en Pret met een hoofdletter P. ^^

Die middag had m’n schoonzusje vrij genomen van haar werk en gingen we met z’n allen naar Het Strandbad, zonder camera, maar met tassen vol handdoeken, zonnebrand, drinken, rozijntjes en meloen.
En of de kindjes daar een pret hadden dan ook!
Het Kind ging van de duikplank, kijk, die hebben we op het echte strand dan weer niet, en bouwde samen met een opgescharreld vriendje en z’n neefje een eh, iets van zand waar water door kon en wat Heel Gaaf was!
Ik ging met m’n kleinste neefje de eendjes voeren.
Muffins kregen ze. ^^

We zouden die dag eigenlijk al weer naar huis, maar hé.

’s Avonds bakte Schoonmutti de lekkerste panneNkoeken ooit, die Het Kind in z’n hutje #jadatiseenhut op mocht eten.
Z’n hut had namelijk een tafeltje #stukjevandatkrukje, een bad #bovenkantbadje, een douche #gieter, een ‘chillplekje’ #rodekussenopbankje en een bed #ligtieop. ^^

En wij aten hieronder.
#goedleven ^^

Na het eten, toen het al een beetje begon te schemeren, gingen we nog een boswandeling maken.

<3 Zo mooi kun je het niet bedenken hoor. Deze wil ik uitverGROOT aan de muur in ons nieuwe huis hebben. Muurbedekkend zeg maar, van vloer tot plafond. Zal ‘m wel niet worden, maar een mens mag dromen.

En jullie weten hoe gek ik ben op bomen hè. <3

Kijk! Een gras-egeltje. ^^
En we zagen nog veel meer moois, maar geen reetjes. Het Kind was té enthousiast, zullen we maar zeggen. ^^

En als je het bos nét uit bent, ben je dan al weer bijna ‘thuis’.

Zucht.

We hadden nog mooie schatten gevonden in het bos, zoals deze babydennenappeltjes. ^^

En een hartje in een blaadje.
Of eigenlijk een hartje uit een blaadje.

<3

Veel te laat lag Het Kind weer op bed, wij dronken er nog een paar op de laatste avond van onze #minivakantie en ik ging een beetje jammer naar bed. Had nog wel een maandje willen blijven.
Maar ja, Vriendje moet weer werken en een maand bij m’n schoonouders is misschien toch ook wel een beetje veel van ’t goede.
Voor hun ook.
Vooral.
^_-

Dus reden we om half twaalf gisterochtend weg van de Duitse grens, om vervolgens om tien voor vier weer aan de rand van de duinen aan te komen. Bepakt en bezakt en met een hoofd vol herinneringen aan lief spelende kindjes, aan buiten, aan de natuur op haar mooist, is ze dat eigenlijk niet altijd, en aan goed leven.