.z’n eerste kinderfeestje met afterparty ^^

juli 23, 2011 on 10:29 am | In ge | 6 Comments

Ja, dat mocht even duren.
Mensen begonnen zich al hardop af te vragen of ik het had overleefd!
Ja. ^^
En eh, dit logje duurt ook wel even.
Maar dat overleven jullie ook wel. ^^

Want het was natuurlijk weer zoveel meer dan leuk. Het feestje van de eeuw!
En het begon, ondanks dat Het Kind dus Niet jarig was, met een stapel kadootjes van hebikjoudaar en ook ik kreeg van alles! Zomaar! Bossen bloemen, een superleuk boekje met honderd tips voor kidsproof dagjes uit, zijn we straks helemaal nooit meer thuis, en deze twee zelfgestrijkkraalde onderzetters. ^^

Van Tyara. Die ook voor Het Kind dik drie uur aan het strijkkralen was geweest! <3

Hij kreeg o.a. deze Mega Luigi. #cars
En verder kreeg ‘ie nog een boekenbon, waterballonnen, supersoakers #meervoud, een kompasverrekijkervergrootglas waarmee je ook nog allerlei andere dingen kunt, zo’n ontdekdoosje, slippers #cars, een kadobon voor bij de Intertoys, zijn we kwijt, een superbellenblaasgeval, een leuk puzzelboek en nog veel meer.
Echt.
Zó verwend, echt niet normaal meer.

Bij aankomst werden alle kindjes een voor een toegezongen en kregen ze ondertussen een beker popcorn en ranja. In het liedje kwam een kasteel voor, dat kasteel had Polletje op ons raam geschilderd al en alle kindjes werden uitgenodigd om mee te helpen het kasteel mooi te maken.

Ja, en waar mag je tegenwoordig nog op de ramen verven? ^^

Bij ons! ^^

Daar worden kindjes wel blij van.
En ook best creatief!

Het Kind had het een beetje te druk met het uitproberen van alle kadootjes, wát was ‘ie blij met ZOVEEL kadootjes. Helemaal omdat ik had gezegd, geen kadootjes, het feestje is het kadootje. En dat vond ‘ie prima.

Om dan toch nog kadootjes te krijgen en zoveeeeel ook en zulke gave dingen!

Het feestje was nog geen half uur oud of het was al het feestje van de eeuw. ^_-

Na een half uurtje schilderen, gingen we op pad. En bijna niemand wist waarheen! Met drie auto’s, want negen kindjes en vier grote mensen, reden we achter elkaar en soms slingetje slangetje, naar Overveen.

Bij de parkeerplaats werd het sommige kindjes ineens al wel duidelijk waar we heen zouden gaan, twee van hen gingen al eerder met ons mee, maar ik kreeg ook vragen als, gaan we tennissen? Ik moest er nogal om lachen, maar Kyra wees me de vlaggetjes die bij de tennisbaan hingen en vooruit, het hád gekund.
#watvoorkinderfeestjezoudatgeweestzijn

Wij liepen de tennisbaan voorbij en kwamen aan bij de Zandwaaier.

En, hoe onwijs leuk het ook was, je moet daar dus niet heen met negen kindjes. Want kindjes maken in hun enthousiasme geluid. En daar houden ze daar niet van. Zeg. En je mag binnen ook geen snoepje eten. En en en. Het is er echt superleuk, maar kennis van hun doelgroep heeft dat vrouwvolk daar niet.
Zeg.
Ik denk, ik zég het maar even. Mocht er iemand denken, dát is een leuk idee voor een kinderfeestje. In Nederland.

Maar leuk was ‘t! We deden, natuurlijk, de schatkistenroute.

En, eerlijk is eerlijk, het IS zo’n leuke plek.
Maar niet teveel kindjes mee dus. Of hele rustige kindjes. ^_-

#spannendeverhalenvertellen

Je favoriete duinplek of duindier tekenen. Dante tekende een wisent, die had ‘ie echt gezien in de duin ook, zei ‘ie.
Zéi ‘ie.

Deze tekening ben ik kwijt. Heel veel anderen vond ik gisteravond nog in m’n tas, vergeten mee te geven aan de kindjes. Ach ja..

De Kunstkist was ook weer een groot succes. ^^

Deze kindjes zochten ook allemaal bijpassende stukjes. Zit er blijkbaar nogal in, dat spreekwoordelijke binnen de lijntjes kleuren.

En zo leuk, élke kist was eigenlijk een groot succes. #maakerwatvan
Ik had ook wel het beste personeel dat je maar kunt bedenken voor zo’n kinderfeestje gecharterd. ^^
Meiden, nogmaals superbedankt! X

Het openen van de kisten was ook nu weer elke keer een Ding an sich. Wie mocht welke kist, welke sleutel paste er nou op, helemaal leuk. ^^

Zij was de vorige keer ook al mee op schatkistenroute, maar deed ook nu weer leuk mee.
Ik hartje enthousiaste kindjes.
Kindjes sowieso.
De meeste dan.
Of veel, in ieder geval.

Na drie kisten per groepje hielden we pauze.
Buiten.
Want binnen mocht je nog geen snoepje eten, dus laat staan een zakje chips. Of een pakje drinken. Drinken. Konden de kindjes meteen even uitrazen. Het was ook nog eens prachtig weer geworden, het voorspelde onweer was in de verste verten niet te bekennen.

Bianca bedacht dat de kindjes vérderop, bij die grote boom, wel even om ’t hardst mochten gillen. Zodat ze daarna binnen weer wat stiller zouden zijn.

Na afloop vroeg ik hoeveel kindjes een zere keel hadden. Twee maar. ^^

Morgen vertel ik meer, nu ga ik heel snel aankleden, want tóch nog mee naar zwemles. En ja, het is meer dan heel erg, wat er in Noorwegen is gebeurd. Echt. Mijn hart gaat uit naar.