.an afternoon in little paradise

juli 5, 2011 on 12:00 am | In ge | 7 Comments

We stonden meer dan een uur in de file. In de hitte. In een auto van voor airco überhaupt uitgevonden was, ónze auto. De thermometer gaf bijna zestig graden aan, maar de temperatuur van de motor bleef onder de vijfennegentig. Langs de kant steeds meer auto’s die oververhit waren, maar ons oude Opeltje bracht ons waar we moesten zijn.
Little Paradise. ｡◕ ‿ ◕｡

Het Kind zag de boomhut en was vertrokken. De rest van de dag hadden we aan hem Geen Kind meer. ^_^
We zaten in de zon met elkaar, nieuwe en vertrouwde gezichten, ik ontmoette de moeder van mijn jarige vriendinnetje, een Trouwe Lezeres hier (hoi!) en die file was zo weer vergeten.

Het kleine paradijsje waar we ons bevonden was ‘gewoon’ de achtertuin van. Vriendinnetje’s schoonmutti. En die gaat nog verhuizen ook! #gekte
Mijn Droomtuin. Niet zo groot als bij mijn schoonouders, ik weet, Petra, maar precies groot genoeg zodat je het zelf nog bij kunt houden zonder er zeven dagen van de week een dagtaak aan te hebben, en vól met bloemen, planten, struiken, groen én

een konijn! Snoetje! <3

En weet je wat Minstens Net Zo Tof is als konijnen? Wurmen. ^_-

Binnen leek het ook verdacht veel op een paradijsje, al was het alleen maar om die vléugel.. Geen piano, maar een vléugel.. En ze glom van de mooi en ze klonk als nieuw en boy oh boy oh boy oh bóy wat mis ik mijn piano.

Dit lieve meisje woonde hier ooit.
Ze was zo blij dat Het Kind zo genoot van de boomhut, die al jaren niet meer gebruikt werd.

Het Kind was zo blij met z’n wurmen. ^_^

En het feestvarkentje was gewoon Blij. Een Blij Ei.

Ik was ook Blij. Om daar te zijn.

Aan het eind van de middag vertrok de familie en was het éigenlijk voor ons ook de hoogste tijd, wat met een kind en zo, maar het was zo fijn, en het bleef zulk lekker weer, en het was nog zo gezellig en hoé ga je weg uit een paradijsje?
In ieder geval met een volle maag, besloten we, en twee meisjes gingen frietjes halen, terwijl wij nog verder genoten.

Oh en ik heb goed niehieuws! We, Het Kind en ik, mogen éindelijk een konijn van Vriendje! Zodra we een tuin hebben! Kwestie van het ijzer smeden en zo. ^_^

<3

#ziedathaarkortzijn!

Little Paradise. <3

Die tien jaar vriendschap is voornamelijk haar verdienste. Zij roept heel hard dat ik nu echt eens bij haar moet komen, om vervolgens toch gewoon weer hier te komen. Zij bedenkt dat we elkaar minstens eens in de drie maanden moeten zien en als ik dan eigenlijk aan de beurt ben om naar Utrecht te gaan, komt ze gewoon wéér hier.
Zij vond het zo fijn dat we op haar verjaardag waren.
En ik ook.

En Het Kind, ook al jaren grote fan van haar, ook.

En die wurmen, hè. Die waren toch wel Zo Tof. ^_^

Veel te laat dus liet ik deze mädels achter en reden we, zonder file #jeuj! weer naar de rand van de duinen.

Meisjes, bedankt! Waar we elkaar de volgende keer ook zien, it will be little paradise! <3