.oh lila boven, oh lila boven, leve de toverfee!

mei 18, 2011 on 8:09 pm | In ge | 13 Comments

Zaterdagmiddag. Op de Sprookjescamping. Kwamen Roary de racewagen en Grote Chris langs.
En Groot wás ‘ie!

Met een speciaal kaartje, hadden we natuurlijk, ik bedoel, hadden we natuurlijk in de voortent laten liggen, kon je een heuse Meet & Greet krijgen, hebben, doen, weet ik ‘t, met die twee. Dus Vriendje weer terug voor dat kaartje.

Het Kind vond het zo tof, zo tof, zo tof. Terwijl het toch zeker een paar jaar geleden is dat ‘ie die serie keek.

Maar toch hè! ^_^

Zie ‘m staan. M’n schatje. <3

Sophietje en Droesem de Draak doen gekke bekken trekken. ^_^

<3 <3

De twee jongsten van het stel kregen van al die sprookjesfiguren en het theater beduidend minder mee, maar genoten er niet minder om!
En toen..

Toen kwamen Hannah, ook wel de Heldhaftige, en Tati de Toffe Toverfee zómaar bij ons op bezoek! Hoe cool is dát nou weer!

Sophietje probeerde Hannah, ook wel de Heldhaftige, meteen wat sprookjesgeld te ontfutselen. Ik moet die nog en die nog en die.. Hannah, ook wel de Heldhaftige, had geen muntjes bij zich om te ruilen, maar beloofde Sophie om die avond, na het theater, voor één keertje dan, te ruilen. #hoeblijkunjeeenkindmaken =^_^=

Ze knutselden de vliegtuigjes die ik even daarvoor in de Bottermarkt had gehaald voor alle kindjes, in elkaar, kletsten wat, maakten grapjes en de kindjes vonden het allemaal even prachtig.

Het Kind had ondertussen z’n zinnen gezet op de Freestyler van Hannah, ook wel de Heldhaftige.
En ja hoor, voor deze éne keer, als ‘ie ’t de rest van de camping niet zou vertellen, mocht ‘ie erop! #hoeblijkunjeeenkindmaken

En wat denk je, er pasten er wel drie op! ^_^

Na het bezoek van Hannah, ook wel de Heldhaftige, en Tati de Toffe Toverfee, gingen we met z’n allen uit eten. Lopend buffet voor de grote mensen én een apart lopend buffetje voor de kindjes. Ik vergeet helemaal te vertellen trouwens, dat mijn papsie en mamsie ook nog op bezoek waren geweest, op de fiets, want om de hoek, ’s middags. Helemaal gezellig! En Het Kind en Vriendje gingen samen met Sophie en haar papa nog naar Hannah’s kasteel om te zwemmen!
Én we gingen die avond natúúrlijk weer naar het Knuffeltheater.

Terug op ons Kikkerlandje, kropen de kindjes de voortent in om nog even Roary te kijken. En veel te laat weer werd Kinderbedtijd aangekondigd. Wel de leukste Kinderbedtijd die je maar kunt bedenken, want in de caravan. Op de sprookjescamping.
En!

Sophietje bleef in onze caravan logeren, samen in het stapelbed met ‘mijn grote neef Jonah die ik al heel lang ken’, zoals ze Het Kind blijkbaar nogal vaak aanhaalt in gesprekjes met deze en gene. Hoorde ik van m’n schoonzus.
=^_^=

Het Kind mocht voorlezen en las als een rázende, want hé, hij zit al in groep drie en Sophietje in groep twee. Dus. Dan laat je zien, of in dit geval hóren, wat je kan!
Kunt?
Hoe dan ook, ik wou net zeggen dat ‘ie even normaal moest lezen, toen Sophietje tegen me zei, wat kan Jonah snel lezen, wát knáp!

Ze keek daar zó bij.
En dan hebben jullie haar stemmetje er nog niet bij gehoord..

Ze mochten vijf minuten kletsen en sliepen uiteindelijk tegen half tien. Wij zaten een caravan verderop, hapje, drankje, kadootje voor m’n schoonvader die vorige week ook nog eens jarig was, kon ‘ie waarderen, en natuurlijk ging ik die avond weer onder de Sunshower. Met een lekker muziekje. Want ’s avonds douchet er bijna niemand op de camping, leerde ik ooit op Pinkpop, en dan heeft er dus niemand last van je muziekjes. En kun je lekker meezingen. Oh én de douchestraal is lekker constant. En constant wárm ook. #hoeheerlijk

De volgende ochtend las ik in bed, met links van mij mijn enige liefste kind en rechts van mij mijn enige liefste nichtje, het sprookje van Hannah de Heldhaftige voor.

Even later huurden we een skelter voor Het Kind. Er zou eerst een skelterparcourshuppeldepup zijn bij de Elfenvijver, maar het zag er wederom naar uit dat het ging regenen en dus hadden ze binnen, in het kasteel van Hannah, ook wel de Heldhaftige, wat bedacht, maar zonder skelters.
En als je net je Skeltercertificaat hebt gekregen, van Tati de Toffe Tóverfee notabene, dan. Moet er geskelterd worden.
Hij moest ‘m wel delen met z’n neefjes en nichtje, maar dat was geen probleem. ^_^
Hoogste tijd ook voor een foto, zie ik.

Ik herinner me het telefoontje nog, dat ‘ie er was. En de volgende dag, onze eerste kennismaking. En hoe klein ‘ie nog was, toen we met de hele familie op wintersport gingen. Deze neefjes gaan gewoon net zo snel groot worden als die andere, alleen groeit dit keer mijn kind net zo hard mee! Als oudste!
Help!!!

Waar was ik..

Oh ja, skelteren.
Roehoels.

Hier Het Kind wederom met een snufferd waar net iets lekkers langs is gekomen, om vervolgens in z’n buik te verdwijnen. We ontbeten ’s ochtends al met een taartje, voor de feeststemming, en de rest van de dag snoepte ’t spul stug door. Surprise-ei van tante Anne, nog een snoepketting én een lolly van oma, lekkere gehaktballetjes van tante Juul, chipje hier, chipje daar en geen grammetje aangekomen!
Het Kind dan.
Ik anderhalve kilo.

Die middag namen we afscheid van de familie en daarna gingen we nog één laatste keer naar het Theater. Het Kind reed voorop #stoer en Tati de Toffe Toverfee er achteraan. Ze vertelde iedereen over haar nieuwe liefde, die wel heel veel op Buddy leek, om vervolgens een geheimpje te verklappen, het wás gewoon Buddy!
Buddy is overigens de broer van Hannah, ook wel de Heldhaftige. #overnieuweliefdesgesproken ^_^

Het Kind vond het geweldig, nichtje en neefjes al naar huis, maar hij mocht nog een keer naar het Theater!

Die avond kookte ik in de caravan, we aten gezellig binnen, speelden nog een spelletje en Het Kind moest alweer slapen. Wij zetten de straalkachel in de voortent aan, schonken ons er nog een paar in en toen was het alweer Sunshower-tijd. ^_^

De volgende ochtend mocht Het Kind nog een knuffeltje uitzoeken uit de Schatkist bij de receptie, hij was er zo blij mee, een écht áándenken, mama, en terwijl we het terrein afreden, wist ik.
Hier komen we terug.
Kán niet anders.