.waarom ik zelden nog een logje plaats zonder foto’s

Is het zomaar ineens vakantie. Joh. Méi-vakantie. We zitten al bijna weer op de helft van ’t jaar. Kan de tijd nog sneller gaan, vraag ik me wel eens af. Het antwoord is altijd weer, ja.

Woensdag komt m’n nieuwe fiets! Komt helemaal van de andere kant van het land en wordt hier in ’t fietsenrek afgeleverd, wat een service, en met een beetje mazzel blijft het leuk fietsweer, kan ik ‘m meteen infietsen. Zal wel even wennen worden, zonder versnelling, maar aangezien de tijd al hard zat vliegt, misschien maar beter zo. ^_^
Papsie en mamsie brengen ‘m, ’t is hun kadootje voor mijn bijna veertigste verjaardag, over vliegen gesproken.
En tijd.

Donderdag komt mijn lieve vriendinnetje een nachtje logeren met haar kleine man, maar zij gaf al aan dat het wel heul mooi weer moest worden, wou ze ’n stukje fietsen. Is niet zo d’r ding, fietsen. Ze heeft airco in d’r auto.

En zondag is het dan zover. Moederdag, maar ook en vooral, proefzwemmen. En natuurlijk kan ‘ie ‘t, maar ‘k ben er toch al zenuwachtig voor. Temeer ook omdat ik de zwemjuffies een beetje heb lopen pushen, de laatste paar maanden. En ik geen zin heb om met m’n mond vol tanden te staan als blijkt dat ‘ie toch nog niet mag afzwemmen. Maar ‘k had ook geen zin dat ‘ie pas eind september mocht afzwemmen, zoals sommige kindjes waar ‘ie tot voor kort nog bij in ’t groepje zat. Nu wordt het dan hooguit eind juni, mocht ‘ie ’t dit keer niet halen en dan heeft ‘ie ’t toch lekker voor de zomervakantie ^_^
Een beetje pushen kan soms geen kwaad.
#fingerscrossed

Verder staat onze kalender vol. En daar houd ik he-le-maal niet van. Ook al staat ‘ie vol met leuke dingen en moet ik dus he-le-maal niet zeuren. Zo gaan we na moederdag-en-proefzwemmen nog een weekendje weg met de schoonfamilie naar de sprookjescamping, we gaan nog naar het Kinderboekenmuseum, samen met Liz en d’r ouders, een weekend later is dan hopelijk het afzwemmen en dan gaan we ook nog naar het Spoorwegmuseum, samen met vriendinnetje en extra kind, naar ’t Springkussenfestival, met andere Inge, Vriendje is nog jarig, Het Kind brengen we nog naar de andere kant van het land voor een logeerpartijtje én we gaan naar Railzminiworld.
Ergens tussen dat alles door wil ik absoluut nog afspreken met en zitten er ook nog tig afspraken in dat spreekwoordelijke vat.
Weekenden zouden vier dagen moeten duren. En jaren dus gewoon honderdvier dagen langer.

En wat is ’t koud vandaag!