.dag

april 20, 2011 on 10:38 am | In ge | 15 Comments

, lief kind met je inmiddels éénennegentighonderdduizendenvier waterpokken. Zondag zag je er nog zo uit,

sindsdien maak ik even geen foto’s meer. Je vindt het allemaal al rot zat.
En anders ik wel.

Ik zal je eens wat vertellen over moeders.

Moeders beschermen hun kroost. Vanaf dag nul.

Als eerste stapjes overgaan in grote sprongen, staan ze je aan de kant toe te juichen.
Aan te moedigen.

Ze weten hoe de tijd vliegt, en laten je daarop meevliegen. Ook al zouden ze de tijd soms het liefst stopzetten.
Of stiekem terug.
Meer dan dat uurtje wintertijd.

Ze némen de tijd voor De Belangrijke Dingen In Het Leven. Zoals samen kopjes thee drinken en kletsen en lachen.

Ooit komt er een tijd dat het voor de buitenwereld zal lijken alsof ze weer alleen door het leven gaan.
Wanneer hun kroost is uitgevlogen.
Maar weet je, kroost kan nooit zo ver vliegen dat ze hun moeders hart verlaten.

Nooit.
Al vliegen ze een leven lang.

Altijd zullen moeders ze vast blijven houden, stevig, maar losjes genoeg dat ze kunnen bloeien.

Kijk je in een moederhart, dan zie je Liefde. Opgemaakt met talloze herinneringen.

Zoals die keer dat we door de bollenvelden renden.

En in een moederhart zie je jezelf terug.
Want daar ben je geboren =)

Jij bent voor haar de mooiste, de speciaalste, zij ziet het onderscheid tussen jou en álle anderen. Zij herkent jou uit duizenden en zou je er elke keer weer uitkiezen.
Jou.

Lief kind met je inmiddels éénennegentighonderdduizendenzeventien waterpokken, ik heb je lief. Dwars door alle gebroken nachten heen en meer dan alle pokken die je ooit kunt krijgen.
Ik ben tenslotte Jouw Moeder <3