.not every day can be your finest

april 8, 2011 on 8:07 pm | In ge | 7 Comments

, dat weet ik heus wel.
Dat vertelde ik Sanne gister en Yvonne vandaag nog.
Ter bemoediging.e.

Maar sjongejongejongejóngenogantoezeg.

Vrolijk hing ik vanochtend vroeg de eerste lading was buiten. Er moest veel gewassen worden, dus ik begon meteen uit bed maar. Toen ik de tweede lading buiten hing, was het ineens een stuk frisser en ik zag de bui zeedamp al hangen.

Ik haalde Het Kind op en we fietsten nog even naar het dorpje. Daar wou ik ‘m z’n sleuteltje geven, zodat ‘ie z’n fiets op slot kon zetten, maar het sleuteltje zat niet meer in m’n jaszak? En niet in m’n tas en het lag niet op de grond en Het Kind had ‘m ook heus niet en uiteindelijk reden we het hele stuk weer terug naar schooltje, onderweg zoekend naar dat sleuteltje. Tot op ’t schoolpleintje aan toe.
Geen sleuteltje.
We maakten een kleine pitstop in een speeltuintje, ik bedacht ondertussen hoe we toch boodschappen konden doen zonder die fiets ook nog kwijt te raken en toen liet ik het slot zelf dus ook nog eens op ’t bankje liggen daar. Kwam ik achter toen we al voor de supermarkt stonden.
Dus weer terug naar het speeltuintje, slot lag er nog, maar denk maar niet dat ik dat reservesleuteltje ergens kan vinden, dus ‘k had ‘m net zo goed kunnen laten liggen.

Thuis tilde ik dat fietsie maar even naar boven, want zonder slot in het fietsenrek beneden is ook zo vragen om problemen, ik mopperde wat van me af en zag toen de vreselijke vlek in m’n favoriete zomerbroek.
Papa had nog olie op m’n fiets gesmeerd, mama.
Goed.
Broek in de was, op hoop van zegen, stokbroodjes in de oven.
Nou krijgt Het Kind altijd melk, thee of water bij z’n eten, maar de koelkast stond zo vol, dat ik ‘m ’t laatste beetje groene gazeuse inschonk, zodat die fles uit de koelkast kon. En die groene griebellimonade belandde vervolgens op z’n lichtgrijze shirt en natuurlijk ook all over z’n witte hemd.
Goed.
Wachten tot die broek klaar was, de vlek lijkt eruit te zijn, hemd in de was.

Na het eten ging Het Kind fietsen, zodat zijn spijkerbroek er ook nog even onder kwam te zitten.
Goed.
Wachten tot dat hemd klaar was, schoon, broek in de was.
Van dat wasmandjes leegwassen kwam dus weinig vandaag.

Verder strooide ik de anijshagel nog over de vloer, werd Het Kind aangevallen door een kat en was de was na négen uur lang buiten, zo zeedampvochtig, dat die nu weer binnen hangt.

Goed.

Not every day can be your finest.
Duidelijk.