.hoe het gaat
maart 27, 2011 on 1:19 pm | In ge | 6 CommentsHet Kind heeft een nieuw beroep voor later bedacht.
Acteurtje.
En dan doet ‘ie een dialoog uit Snuf De Hond En De IJsvogel en dan schiet ik vol.
Hij komt nog even bij me onder de deken liggen. Op bed. Met blote beentjes die ik snel tussen de mijne klem om ze op te warmen. Ik vertel hem over hoe slaapzakwarmebeentjes de beste beentjes zijn, denk terug, duik onder de deken en zie nog net hoe een traan op z’n been valt.
Z’n Braziliaanse vriendinnetjes zijn terug en hebben heuse Braziliaanse slippers voor ‘m meegebracht. Drie maten te groot, maar kniesoor. Hij is zo blij dat ze er weer zijn en zij ook. Door het raam zie ik hem naar ze toe rennen en mijn hartje lacht en ik kan nog net slikken.
Ik lig al de hele ochtend op bed, Vriendje en Het Kind zijn even de duinen in, voordat Vriendje zo naar Amsterdam treint voor een personeelsuitje. Nur für Personell. Gaan ze rondcrossen op Segways en dan duur eten laten komen. Ik denk dat Het Kind en ik maar een cake gaan bakken, of koekjes.
Eddie zingt.
I don’t question
our existence
I just question
our modern needs.
Ik ook.
6 Comments »
RSS feed for comments on this post.
(…)
Comment door Erik — 27/03/2011 #
Een cake? Vul een picknickmand met lekkers en up to the beach!
Comment door Door — 27/03/2011 #
Oh ja heerlijk die slaapzakwarme beentjes… daar geniet ik dagelijks van!
Comment door Marijke/figarootje — 27/03/2011 #
Cake en koekjes en fijn gezelschap is ook leuk!
Comment door Toaske — 27/03/2011 #
Waar kwam die traan opeens vandaan?:-)
Comment door Trui — 28/03/2011 #
Emo-moeder 😉 Maar die cake was heerlijk geworden, toch?
Comment door Eline — 28/03/2011 #