.ondapper
februari 15, 2011 on 2:33 pm | In ge | 9 CommentsIk was nog vreselijk heerlijk jong, zo jong dat ik naar Madonna luisterde, echt, en echt lúisterde ook, en ze zong life isn’t fair, that’s what you said, so I try not to care.
Of zoiets. Ik was nog jong.
En ik nam het mee, maar ik had geen idee.
Dat het leven niet eerlijk is, dat wist ik al op jonge leeftijd, maar hoe not to care ga ik volgens mij nooit ontdekken. Ik zoek tegenwoordig meer naar een hoe ermee om te gaan. Want als ik lees over zieke en zelfs stervende kindjes, om meteen maar even een van de alleroneerlijkste dingen van het leven te noemen, weet ik, ik ben niet dapper.
Ik ben zo ondapper als maar kan.
Ik stortte bekant in toen Het Kind dármkrampjes had. Vier maand lang maandjes.
Toen ik even bang was hem alleen achter te moeten laten, schrijf ik nu heel stoer, maar even is maar een bijwoord, dacht ik dat ik zou kunnen sterven van verdriet.
In het ziekenhuisbed waar ik ’s nachts klaarwakker naar Het Kind lag te kijken en waar elk geluidje dat ‘ie maakte een soort van elektrische schok door m’n lichaam teweeg bracht, wist ik dat de angst die zich meer dan vier jaar daarvoor in mijn hart had genesteld, ondertussen in mijn zijn zat.
En zit.
Gezegend ben ik, dankbaar en me oh zo bewust van het geschenk van elke nieuwe dag.
En zo ondapper als maar kan.
9 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Zo ondapper ben ik ook…
Comment door Aukje — 15/02/2011 #
Ondapper kan heel dapper zijn.:-)
Comment door Trui — 15/02/2011 #
O, ik voel me ook altijd zo ondapper. Niets aan te doen, ben ik bang…
Comment door Tina — 15/02/2011 #
dapperheid, mocht je die al hebben
verdwijnt bij de geboorte van onze kinderen…
Comment door Anders — 15/02/2011 #
@erik, ik denk het ook.
zoiets.
ik denk dat ik al m’n dapperheid verbruikt heb tijdens de bevalling ; )
Comment door de mama — 15/02/2011 #
Zo herkenbaar. Het wordt je niet verteld bij het zwanger zijn: de kwetsbaarheid die je gaat voelen en die tegelijk met je kind geboren wordt.
Comment door Toaske — 15/02/2011 #
ondapper – dat omschrijft het goed !
Comment door ChoCho — 16/02/2011 #
Eens met Toaske…. ik ben dapper maar soms ook zo ondapper!
Comment door Marijke/figarootje — 16/02/2011 #
Begrijpelijk, die angsten. Maar houd er ook rekening mee dat zo’n kind op een dag roept: he mam hou nou eens op, ik loop niet in alle sloten tegelijk. Ik red me wel. En dan moet je dus thuis je eigen angsten zitten bezweren. Ik weet het want ik heb het allemaal gehad. Want meestal vader en moeder tegelijk. Makkelijk is anders, maar onvermijdelijk.
Comment door plato — 16/02/2011 #