.foto’s en filmpjes hadden dit logje op kunnen leuken

januari 29, 2011 on 12:54 am | In ge | 7 Comments

Het plan voor vandaag was. Huisje aan kant, was was was, boodschappen, kind halen, het nuttige met het aangename verenigen, zwemles, frietjes en een frikandel, kind op bed, op de bank voor den buis en vooral ook op tijd naar bed.
Maar ‘k had geen zin om het huisje wéér aan kant te maken, en die wasmanden raken ondanks verwoede pogingen mijnerzijds nooitmaardanooknooit leeg, dus waar doe je dát eigenlijk voor, en friet en frikandellen had ik ook al in huis.

Dus ik stapte, met gevaar voor eigen leven, maar dat wist ik toen nog niet, op m’n fietsie en sjeesde de bult af. Alwaar ik erachter kwam dat toen Vriendje zei dat ‘ie m’n handrem ging fiksen en een stukje met Het Kind ging fietsen, hij bedoelde dat ‘ie een stukje met Het Kind ging fietsen.
En wie weet, ooit nog eens, m’n handrem gaat fiksen.

Onderaan de bult liep net een oud vrouwtje mét rollater, een druk klein hondje, een peuter op een loopfietsje en een moeder met een baby in de wagen. En een zwarte kat. Die ik allemaal net wist te ontwijken, voor ik finaal op m’n plaat ging.
Niet écht, maar dat zou leuk geweest zijn voor dit logje. Ware het niet dat ik woensdagmiddag al een smak gemaakt had van hebikjoudaar en daar nóg spierpijn van heb, dus. Het was er gelukkig uitgestorven en ik had alle ruimte om veilig tot stilstand te komen.

Vloekend en tierend trapte ik verder, de zon smolt m’n vloeken en tieren al na een paar meter, en even later arriveerde ik bij het huis waar Nieuw Leven verwacht wordt.
En kijk.
Daar knap ik pas echt van op hè =)

Ik gaf haar een rozerdanroze kaart, maar vervolgens een hardgroen shirtje met gele helikopter, maatje zesenslikvijfitg, en ze vond gewoon dat dat ook voor een meisje kon. Heerlijk. Ik vind dat het een jongetje wordt en Het Kind ook. Zij krijgt alleen maar meisjes, zegt ze.
We dronken een kopje thee, praatten over keizersnedes, het voorkomen van borstontstekingen en ander vrolijk gedoe wat haar te wachten staat, en gingen toen onze mini’s halen.
Eerst haar jongste bij de Peuters, waar ze de hele week al de verjaardag van Winnie de Poeh vieren, de echte?, vroeg Het Kind, en toen haar Kleuterinnetje en mijn Kind. Dus.
We aten daar een broodje, de kindjes speelden dat het een lieve lust was en dus besloot ik er eentje extra mee naar huis te nemen.

Het zonnetje bleef maar schijnen, dus we waren gewoon hartstikke buiten, tussendoor maakte ik alsnog even het huisje aan kant en gooide er zelfs nog een wasje in, er werd weer hevig gehoepeld, en toen zwemles dus. Met extra kind. Dat de zwemjuf van Het Kind even fijn uit de doeken deed dat ik geen zwemdiploma heb. En bedankt, kind.
Zelf moet ze zondag afzwemmen en is zo zo nerveus als wat, want Het Duikscherm, en dus tekende ik tijdens de zwemles een mooie tattoo op haar been met haar naam en een hartje en ‘afzwemmen’ en vertelde haar hoe ze het dit keer wél ging halen. Wat magische sterretjes erbij en hoppa, één A-diploma zo goed als in de pocket. Hoop ik!!!
Ze vond dat Het Kind ook wel Heel Goed kon zwemmen zeg, en hij mag het ook steeds vóórdoen, en kroop bij me op schoot en we dronken wat en zwemles was nog nooit zo snel voorbij.

Friet en frikandellen dus. Thuis. Voor de televisie!!! Met een ijsje na!!!
Friet en frikandellen-féést was dat dus =)

Na het eten pim-pam-petten we nog een potje en toen Vriendje thuiskwam, schopte ik hem er direct weer uit, want dan had ‘ie m’n handrem maar moeten fiksen hij mocht dat extra kind naar huis brengen.
Ik was wel klaar met de dag.
Ware het niet dat Het Kind ineens een bui kreeg.
Van niet-weten-wat-ik-wil-maar-niet-dat-wat-ik-nu-moet-en-ik-wil-ook-nog-aandacht-ofzo of zoiets.
Jottem.

En toen belde m’n vriendinnetje.
Die was ook niet blij.

Twee uur en een kwartier later waren we uitgekletst, toen sprak ik Vriendje nog eventjes over belangrijke zaken als hypotheek, erfpacht, reiskostenvergoeding en vriendschap en toen was het al te laat om op tijd naar bed te gaan.
En tikte ik dus nog even de dag van me af.

Was X-factor leuk?