.hoéveel kerstlogjes had U al gelezen, zei U?

december 28, 2010 on 12:56 am | In ge | 19 Comments

Eentje te weinig nog?

; )

Wij beginnen feest- en anderszins speciale dagen vaak onderweg. En niet een béétje onderweg, maar behóórlijk onderweg. Van-de-ene-naar-de-andere-kant-van-het-land-onderweg.
Met een barst in de ruit, nog steeds, een malfunctionerend computersysteem waardoor het vervangen van het inspuitventiel tot op heden nog weinig tot geen nut had én een defect achterlicht, waarvan we ons toen nog niet bewust waren.

Oh én met een leuk kind het leukste kind van Nederland en omstreken én de leukste camera van Nederland. En omstreken.
De Nikon D5000. (I’m in love, I’m all shook up!)

De camera is trouwens te leen. Hoor. En kijk! Hier was ik weer even thuis =)

En hier weer onderweg.
Weer, nog steeds, weer steeds, nog. Gelukkig is ’t altijd mooi onderweg. En is Het Kind ’t gewend en dus hooguit pas tegen ’t eind vervelend ; )

En jeuj, toen waren we er ineens ook!

Hállo, hond!

Hállo, buiten.

Het Kind lijkt zo buiten te hóren. Wat voor weer ’t ook is. Misschien is dat een voordeel van opgroeien in een ienieminihuisje.

Ik ben trouwens al aardig op weg met m’n logje, en het woord Kerst is nog niet gevallen. Dus. Bij deze. Dit was Eerste Kérstdag. Samen met opa met de vliegtuigjes van onder de Kérstboom.

En dit is trouwens z’n nieuwe ding, z’n oude muts op willen en ‘m dan veel te ver over z’n hoofd trekken, zodat ‘ie er nog nét onder vandaan kan kijken. Ook binnen loopt ‘ie ermee rond. #zovaderzozoon

En Kerstbomen zat daar dus hè. Mooie, Gróte Kerstbomen. Met hoofdletter G.

Van die ik-waan-mij-elders-Kerstbomen.

Maar wacht, daar aan de horizon, dat paadje met die bomen, daar fietste ik vroeger heel vaak =)

Aan het eind van de middag zouden we even een uurtje naar het Kinderkerstfeest.
Even.
Een uurtje.
En toen was het pauze.

Last U ook gerust een pauze in, want we zitten net op eerstekerstdagavond en nog maar op goed de helft van ’t logje.
For Christmas comes but once a year ; )

In de Kerstboom bij paps en mams hing versiering die er ook al hing toen ik nog ‘ne kleine deerne was.

En op tafel stond versiering waar je alleen met Kerst mee wegkomt ; )

We sloten Eerste Kerstdag af, met nog een hapje en een drankje. En elkaar.

Tweede Kerstdag! Na een heerlijk bad vol Hammam, slingerden we ’t Opeltje weer aan en was het in Zwolle, waar Het Kind dan toch nog een sneeuwpopmannetje kon maken =)

We gingen lunSen bij Ilja en daar was het zoals altijd zeer relaxed en had Het Kind pret voor tien.

Daarna door naar Elsje, waar de tijd nóg sneller gaat en het ineens al oud en nieuw was? ; ) #spetterkaarsjes

We genoten wederom van het samenzijn, op de achtergrond klonk een muziekje waar Elsje en ik al naar luisterden toen we net vriendinnetjes waren, meer dan twintig jaar geleden, en op tafel stond een steengrill vol lekkers.

En een paar kaarsjes.

Er was goede wijn, er waren blije kindjes, er was een mama die nog niet zo goed kan filmen met die camera.
En ineens was er kinderbedtijd.
En hoefden we nog maar een paar minuutjes te rijden, omdat we van m’n lieve Polletje in haar huisje mochten slapen, terwijl zij bij haar papa en mama was. Hier. Aan de andere kant van het land.

Het Kind mocht nog even de twee kattenkinderen van Polletje voeren, en toen was er
r u s t.

En thee. Met een hartje.
S t i l t e.

Blijkbaar is Holtenbronx niet meer wat het geweest is ; )
Die aso’s wonen nu aan de andere kant van het land, onder ons.

Polletje belde nog even en ik plukte Sem zevenenveertig keer achter de Kerstboom vandaan.

Ik legde m’n dekentje vast over het dekbed en Ties pikte twee chocoladetruffels.

En na wederom een kort nachtje, was Kerst ineens voorbij. Niks geen Jingle Bells meer!

; )

’t Was ‘ne fijne Kerst! Op de terugweg sprak Het Kind Wijze Woorden over Kerst, mijn Kerstwens is dat de strekking ervan als een gouden randje z’n leven mag omlijsten.
En dat ik die film met Puppypootje en Kerstpootje nooit weer hoef te zien.

The End.