.is ’t al the season to be jolly? lalalalalalalalala
november 15, 2010 on 12:47 am | In ge | 7 CommentsZit ik net serieus bekant elf minuten te proberen een filmpje van elf seconden te plaatsen. Deze. En lukt niet. En geen idee waarom. En dat andere filmpje wil ook al niet. Stom.
Is ’t al the season to be jolly? Lalalalalalalalala.
Zo übervrolijk ben ik nog niet helemaal, ben ik bang, maar ’t Kind had wel een súperweekend zeg. En ik dus stiekem ook wel. ’n Beetje.
Zaterdagochtend lag papa ineens weer gewoon op bed, ik had nog geprobeerd wakker te blijven, maar was blijkbaar toch voor half drie in slaap gevallen, gelukkig, en waren er kadootjes voor ’t Kind én de mama uit Barcelona. ’t Kind kreeg Toy Story onderbroeken, hoe typisch Spaans cool, en twéé Cars autootjes mét lichtjes! De mama kreeg tig kleine flesjes Burberry lekkerruik.
Daarna vroeg het Kind, tig keer, of het al tijd was voor het Sinterklaasjournaal.
Hij perfectioneerde z’n pakjusboot, ik maakte er toch ook maar eentje, The Golden Vanity Pakjesboot, en daar was ‘ie dan!
Jeuj.
De rest van de middag knutselden we ijverig gezellig verder.
Al snel was het wéér tijd voor het Sinterklaasjournaal, de eerste tekening voor Sint ging alvast in Kind’s laarsje, we pakten allemaal playmais, rietjes en andere zut in voor in onze pakjesboten en toen.
Werd er op het raam geklopt.
Niet op de deur.
Hard geklopt.
Niet zacht geklopt.
En ik vermoedde dat het de vakantiebuurman een hulpPiet was. En dat klopte =) En wat was het heerlijk onverwacht voor ’t Kind, dat stuiterde en hoe kón dat nou, Sint zou pas morgen hier aankomen, maar er waren zeker al Pieten en uitpakken geblazen! Pepernoten, gedichtjes en kadootjes voor iedereen!
’t Kind was zo blij.
Zo blij, dat ‘ie vandaag, na nog ’s pepernoten én twee tolletjes in z’n laarsje, niet meer naar de intocht op het strand hoefde. Hij ging liever zwemmen.
En dus liet ik ‘m gaan, met papa, die ‘ie natuurlijk had gemist van de week. Lekker even saampies.
Ik verfde ondertussen zelf m’n haar, oefening zal toch óóit kunst moeten baren, en toen de mannen er weer waren, speelden ’t Kind en ik een potje Tarqui.
Het was ’n heerlijk kneuterig weekend en ik heb nu al geen zin in volgend weekend.
Is ’t al the season to be jolly? Lalalalalalalalala..
7 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Wat een super spannend moment…dat kloppen op het raam…
en dat geknutsel erg leuk…
en saampjes met papa zwemmen nog leuker!
Volgend weekend…??? Ach, duurt nog even…hahaha
Comment door Kids Vaessen — 15/11/2010 #
Ik vind het een geweldige tijd. Kek oranje filmpje dat tweede. 😉
Comment door Toaske — 15/11/2010 #
You can be jolly all year ‘round.:-)
Weer een prachtig knutselresultaat! Ja, van jullie allebei.:-)
Comment door Trui — 15/11/2010 #
Dat soort dagen zijn gewoon fantastisch.
Comment door Eline — 15/11/2010 #
Wat een mooie knutsels weer!
En nu al een heleboel pakjes. Wauw, Sint en de hulppieten vonden jullie knutsels vast ook erg mooi.
Comment door Ruthy — 15/11/2010 #
Had dit logje even gemist, maar het allerallerheerlijkste vind ik dus die pakJUSboot, ik vind dat toch zo geweldig zulke schrijfsels!!
Snap ik alleen niet dat je nu al geen zin in het volgende weekend hebt, maar misschien lees ik ergens overheen…
Comment door Andrea — 16/11/2010 #
Oh vandaar. Tja, ik was aan het reageren en toen kreeg ik telefoon. Maria natuurlijk. En daarna ging ik weer bij jou reageren. Maar in die tussentijd reageerde jij jolly bij mij. Geweldig ingewikkeld om terug te vertellen maar dat jolly lees ik nu pas terug. En dat allemaal om dat suffe tweespraakje op mijn weblog. Waarvan ik niet dacht dat er mensen zijn die zo met elkaar omgingen. Naief? Yep.
De schoenen vol voor kleuterkind. En de komst van papa, en de cadeautjes… heerlijk om te lezen. Bij jullie lijkt het leven wel altijd vlinderachtig gelukkig te zijn. Keklog lezen maakt het leven minder zwaar. 🙂
Comment door plato — 16/11/2010 #