.kortjes
november 6, 2010 on 9:29 pm | In ge | 10 Comments.een twee drie
Weten is één ding.
Willen twee.
Doen drie.
.zonder vooruit te komen
De hometrainer en de loopband zijn favoriet in de sportschool. Las ik. Daar was ‘onderzoek’ naar gedaan. Maar hoezo gaat iedereen tegenwoordig überhaupt naar die sportschool dan? Kan niemand meer zelf een stukske fietsen of lopen, gewoon buiten, in de natuur? #neehetregentnietaltijd
.the next generation
Met de kennis van toen, geloofde ik de buurvrouw toen ze zei dat ze een boek ging schrijven. Ik dacht nog, wat leuk.
In de daaropvolgende jaren ging ineens iedereen #naareigenzeggen een boek schrijven, dacht ik dat het misschien het wereldje was waarin ik was beland, en deed vervolgens niemand het. Ook de buurvrouw niet. En langzaam maar zeker leek de ikgaeenboekschrijvenhype af te nemen.
Tot laatst een vriendinnetje van me zei dat ze een boek ging schrijven en ik me realiseerde dat er al een hele nieuwe generatie staat te trappelen om al die boeken niet te schrijven.
Ze wordt volgend jaar vierentwintig. En misschien wel schrijfster.
.het boek dat ik niet ga schrijven, begint zo
Ze dronk witte wijn. Omdat ze rode wijnvlekken er nooit uit kreeg.
.some of life’s best lessons are learned at the worst times
Het is raar hoe je wijsheid ontwikkelt, maar dat pas achteraf kunt zien.
Inzien.
Ik verbaas me nog steeds over het feit dat niet iedereen evenveel opsteekt, wanneer ze dezelfde dingen meemaken.
Over mensen die te makkelijk vergeten. Hoe het was.
Over mensen die denken dat het altijd zo zal zijn.
#stopdetijd
Ik zei ‘m dat ik ‘m ging betoveren en dat ‘ie dan altijd vijf zou blijven.
Ik had ‘m een pietsje overschat, hij nam ’t bekant serieus.
.sorry
Ik geloof in sorry zeggen. In oprécht sorry zeggen. Ik had alleen nooit verwacht dat ik ’t zo vaak tegen m’n kind zou zeggen. Dat ik zoveel foutjes zou maken, me zo verantwoordelijk zou voelen ten opzichte van hem dat ik zelfs voor andermans foutjes sorry zeg. Oprécht sorry zeg.
Als tiener las ik ooit ergens dat vier woorden een relatie in stand kunnen houden. En dat dat niet de woorden ik hou van jou zijn, maar het spijt me zo.
Sommige mensen vinden het makkelijk om sorry te zeggen. Misschien wel té makkelijk.
Anderen hebben er verontrustend veel moeite mee.
10 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Ik heb ook wel eens gezegd dat ik een boek ging schrijven. dat schrijven heb ik inmiddels gedaan, maar een boek uitgeven is toch iets anders…
Comment door Ruthy — 06/11/2010 #
Wow. Dat zijn allemaal hele goeie.
En ze hangen samen, op de een of andere manier. Het heeft met keuzes en je eraan houden te maken. Maar om die keuzes te kunnen maken moet je jezelf eerst durven kennen anders lukken die keuzes ook niet, omdat je iets kiest voor jezelf, maar niet weet wie dat is.
En over sorry zeggen: Ik heb een man die dat niet kan, sorry zeggen, vet lastig inderdaad. Ik probeer hem nu als alternatief ‘dankjewel’ te leren zeggen 🙂
Comment door Jowi — 07/11/2010 #
Ik doe, step op de plaats, schrijf er drie tegelijk, in de tegenwoordige tijd, stap soms nog steeds in reeds oude valkuilen en dat spijt mij dan achteraf oprecht 😉
Comment door Yvonne — 07/11/2010 #
“Ik zei ‘m dat ik ‘m ging betoveren en dat ‘ie dan altijd vijf zou blijven.
Ik had ‘m een pietsje overschat, hij nam ‘t bekant serieus.”
Hahaha, arme Jonah!
Comment door Eline — 07/11/2010 #
ik vind dat mensen
vaak te makkelijk
sorry zeggen
niet echt sorry
dus…
Comment door Anders — 07/11/2010 #
Sorry seems to be the hardest word. It’s sad, so sad…
#mooieoverpeinzingen 😉
Comment door Henry — 07/11/2010 #
Ben zelf opgegroeid met deze regel;
Je moet ervoor zorgen dat je geen sorry hoeft te zeggen…
Ik zal er verder niet over uitwijden, maar dat doet wat met je. Als kind. En nu als volwassene. Nog.
Ik kan me heel wat beter vinden in dat wat jij hier schrijft…
Comment door Andrea — 07/11/2010 #
Als sorry (r)echt uit het hart komt, dan is het goed. Goh, dat van ‘het spijt me zo’, is wel een eyeopener vind ik.
Comment door Toaske — 07/11/2010 #
merkwaardig fenomeen in de sportschool, ja..al die fietsende mensen met debiele kleding….
niks lekkerder als buiten fietsen…
wat je zegt, sommige mensen ontwikkelen geen inzichten.
velen van hen gaan werken in manamentfucties, denk ik.
Comment door maurice — 12/11/2010 #
fucties
dayt was een freudiaanse verschrijving. manager, alleen al het woord drijft me tot spelvouten
Comment door maurice — 12/11/2010 #