oktober 20, 2008 on 11:38 am | In Zucht... | 37 Comments

Gisterochtend lagen we nog lepeltje-lepeltjeopscheplepel in het grote logeerbed van opa en oma. Saampies. Heerlijk warm tegen elkaar aangekruld met Peuter’s ieniemini-armpje om m’n nek. Handje door m’n haar. Je hebt zulke zachte haartjes, mama. En weer de andere kant op, mijn toch ook niet al te grote arm helemaal om dat lieve peuterlijfje heen.
Wij.
Vanochtend was het stil in huis. Want. Hij is nog steeds bij opa en oma. Zonder Bobs.

Ik voel me nog altijd een beetje verloren zonder hem. Onrustig. Moet me inhouden om niet als een idioot door het huisje te gaan met afstofdoek Swiffer Duster en stofzuiger. Heb maar een nieuwe kopfoto in elkaar gefröbeld. Nadat ik tot tien (!) uur op bed had gelegen. Me afvragend of ze al in de dierentuin zouden zijn en of Peuter lekker heeft geslapen vannacht.

Het zal toch ooit wel eens beter worden. Dat ik ook Helemaal Mezelf kan zijn zonder hem. Toch?

37 Comments »

RSS feed for comments on this post.

  1. Ja dat leer je wel, alhoewel het toch niet echt went…

    Comment door Redstar — 20/10/2008 #

  2. Hoewel ik me uitstekend weet te vermaken zonder kids, voel ik me diep van binnen toch een beetje een ontaarde moeder.

    Comment door Ing — 20/10/2008 #

  3. nee het wordt niet beter..tenminste bij mij niet, ik voel me gewoon niet compleet. Ik gun ze alle uitjes met opa en oma, school of wat dan ook, maar voel me ook nog steeds een beetje verloren hoor!

    Comment door margriet — 20/10/2008 #

  4. ow en je “kop” is prachtig 🙂

    Comment door margriet — 20/10/2008 #

  5. Ik weet het niet hoor…als ik mijn moeder af en toe zie…die heeft ook nog last van het lege nest syndroom. Maar misschien heb je er iets meer vrede mee als ze groter zijn en een beetje voor zichzelf zouden moeten kunnen zorgen. Voorlopig deel ik jouw gevoel helemaal…

    Comment door maureen — 20/10/2008 #

  6. goeie kop header,
    alhoewel ik deze
    toch nog steeds
    de mooiste vind…
    geloof ik

    ps. Wanneer je je niet in kunt houden
    mag je hier wel met afsto swiffer door ’t huis ; )

    Comment door Anders — 20/10/2008 #

  7. Dat wordt nog wat als tie stakkies ook naar schooltje gaat , elke dag!
    Maar enige herkenning is er wel hoor…het fijnst is als ik ze alledrie onder mijn vleugels heb 😉

    Comment door Nathalie — 20/10/2008 #

  8. Ik lever er nèt één af voor een logeerpartijtje. En ik weet dat het straks aan tafel héél anders zal zijn! Dan is het er nog maar ééntje. Ik heb het in geen 10 jaar meer mee gemaakt dat ik ècht alleen was hier in huis! (dus alle 4 weg) Ik zou me eigen ook geen raad weten geloof ik. Ik zou er onrustig van worden ja. Maar ik zou dus òòk lekker aan de sop gaan 😉 hahahhaa

    Comment door Annemarie — 20/10/2008 #

  9. Ook ik vergeet dus helemaal om een alinea aan je kop te wijden hahaha. Heul erg leuk!

    Comment door Annemarie — 20/10/2008 #

  10. Ik heb dat gevoel nog steeds, zelfs als ze naar school zijn. Raar is dat eigenlijk. Maar ik wacht ook nog steeds op ‘ooit’ hahaha.
    Erg leuke kopfoto!

    Comment door Tina — 20/10/2008 #

  11. Hm … echt helemaal wennen doet het nooit hoor. M’n kids waren gisteren allebei uit logeren. Ha! Uitslapen! Dachten wij … Niet dus, om 7.30 uur wakker. Het was te stil in huis.

    Comment door Desire — 20/10/2008 #

  12. @all: dank ツ
    en ik kan het dus wel vergeten dat het ooit ècht went, als ik dit zo lees!
    ondertussen heb ik de douche/wc schoongemaakt, een wasje gedraaid en de swiffer duster ligt hier naast me…

    Comment door de mama — 20/10/2008 #

  13. o en @anders: die foto is inmiddels vier maand oud! en ik ben van de recente foto’s. (deze is van vorige week en dùs de meest recente die ik heb van mezelf.)

    Comment door de mama — 20/10/2008 #

  14. Mooi je kopfoto!!
    En inderdaad, helemaal went het nooit.

    Comment door Aukje — 20/10/2008 #

  15. Ik kan me de onrust nog niet voorstellen. Dat komt straks vast dubbel en dwars, na de komst van ons eerste kleintje.

    Comment door Mo — 20/10/2008 #

  16. Uiteindelijk went het een beetje.

    Comment door Mevrouw Mikmak — 20/10/2008 #

  17. Ik weet het niet Inge, ik denk het niet! Ja misschien als hij straks in de 30 is, zijn eigen gezinnetje heeft. Hoe oud ben jij dan? 😉

    Comment door bl@nkie — 20/10/2008 #

  18. Mijn moeder is nog altijd een beetje nerveus als zusje of ik weg zijn. Goede kop. 😉

    Comment door Rutger — 20/10/2008 #

  19. Volgens mij hoort dat bij het moederschap, mijn moeder heeft er nog steeds last (?) van haha. En wij zijn al 20 en 18. Moet je nagaan 😉

    Comment door Eline — 20/10/2008 #

  20. Hoi Inge
    Een goed teken dat je peutermist, want dan spreek het moederhart.
    Toch lekker o samen in bed te liggen met de complimentje mama wat heb jij zacht haar
    Groetjes Rinus

    Comment door rinus — 20/10/2008 #

  21. Ooit, echt waar! Ooit gaat het wennen ……….. een beetje!

    Comment door Trui — 20/10/2008 #

  22. Vast wel! Maar ik moet bekennen dat ik dit vooral zeg om mezelf te overtuigen…
    Oh enne…hoewel er hier nog twee ‘over’ zijn als Brecht aan het logeren is, is het verloren gevoel er evengoed. Alleen geen neiging om te swifferen, maar wel om om 10 keer zo veel met die kleintjes te doen….Veel plezier bij het weerzien!

    Comment door Yvonn — 20/10/2008 #

  23. Zucht… Ja, het kan, ik kan me prima voelen zonder hen (=meervoud voor net zulke knuffelkontjes als de jouwe!).
    Is wel goed voor het huishouden, zo’n logeerpartijtje 😉

    Mooie foto is’t geworden Inge!

    Comment door richtsje — 20/10/2008 #

  24. als je een jaar of 49 bent Inge, geef ik je een kans. Als jongens beginnen te roepen dat je niet zo moet zeiken, je niet overal mee moet bemoeien, en dat ze zelf hun eten wel bij elkaar scharrelen, wordt het tijd om terug te schakelen. Je heb dus nog wel even.

    Comment door plato — 20/10/2008 #

  25. Natuurlijk Inge!

    Btw… wat een keistoere kopfoto! En die klok vind ik ook heel hip!

    Comment door Stoere Schrijfster — 20/10/2008 #

  26. Tja. Ik vertrek morgen voor 8 dagen naar Egypte. Met mijn nieuwe lief samen. Helemaal leuk dus. Maar toch.. voel me de hele dag al sip. Want… die 2 ja, zucht. Schud het daar wel van me af hoor, maar vandaag voelt het gewoon ff minder. Dus ik begrijp je.

    Comment door Karen — 20/10/2008 #

  27. Ik heb dat toch niet zo erg als jij. Als de meiden bij opa en oma zijn dan weet ik dat er op die plek zo ongeveer nog beter voor ze gezorgd wordt als thuis. En dat ze ook nog heerlijk verwend worden daar. En dat ik mijn motortje weer op kan laden, heerlijk vind ik dat. Misschien komt het ook wel omdat jij 24/7 mama bent en omdat ik ga werken, dat ik eventuele afstand nooit zo als afstand ervaar, of is dat een heel rare opmerking?

    Comment door Toaske — 20/10/2008 #

  28. Tuurlijk wordt dat ooit makkelijker. Maar loslaten is moeilijk. Je zit met zoveel (on)zichbare draadjes vast aan je kind.

    Comment door Adolf — 20/10/2008 #

  29. kijk een schoon huis is óók prettig !
    en natuurlijk went het wel !
    wat een onzin !
    denk je nou echt als ie hele dagen van huis is als ie 15 is dat jij nog steeds zo “leeg ” rondloopt?
    het zou kunnen, maar ik hoop voor jou van niet 🙁
    meis, pak je gitaar en zing het mooiste lied dat je ooit gezongen hebt!
    tot diep in de nacht !
    wijntje erbij…morgen kan je weer uitslapen !
    mooie kopfoto…dat dan weer wel !
    the blues is…..the blues !

    Comment door J@ntje — 21/10/2008 #

  30. @DeMama: Is dit nu mijn voorland? 😉

    Comment door SillyCrazyMe — 21/10/2008 #

  31. De kopfoto zegt genoeg… waar is mijn peuter?

    Comment door Pascal — 21/10/2008 #

  32. @toaske: ik denk dat het stiekem ook wel een beetje scheelt dat ze in jouw geval dan niet helemaal aan de andere kant van het land zijn ook… over afstand gesproken ; )

    Comment door de mama — 21/10/2008 #

  33. Ik hoop voor jou dat het nog wel beter word 😉

    Comment door Liesbeth — 21/10/2008 #

  34. Ik verwacht geen wonderen van mezelf. Ik zal ze altijd missen, ik zal altijd aan ze denken en ik zal er altijd uitkijken naar het weerzien. Die duizenden onzichtbare lijntjes zijn er altijd geweest en zullen ook altijd blijven. Gelukkig ook maar 🙂

    En lekker he? Lepeltje-opscheplepel liggen. Sterre kruipt altijd bij ons in bed en ik geniet daar enorm van. Zij móet dan altijd aan mijn haar zitten. We zijn allebei heel erg van het knuffelen, heerlijk!

    Comment door Mimi — 21/10/2008 #

  35. Vreselijk als ze er niet allemaal zijn.
    1x per jaar, als we onze trouwdag hebben, proberen we samen iets te doen zonder de kids…..maar we hebben het dan de hele tijd over ze en vinden het achteraf jammer dat we ze niet mee genomen hebben. Vrienden van ons begrijpen dat niet want die gaan 1x per 2 maanden een weekend zonder de kids weg…..dat zou me nu in ieder geval nog niet lukken.

    Comment door Kids Vaessen — 22/10/2008 #

  36. Vast!! Als je tot 10.00 uur uit mag slapen, zou ik er wel aan kunnen wennen denk ik. Maar ik ben geen moeder dus waar heb ik het over?

    Comment door Jelle — 22/10/2008 #

  37. Ooit komt het goed. Uitslapen is ook wel eens lekker maar er is niets lekker dan samen met je kindje uitslapen 😉

    Comment door Loezju — 24/10/2008 #

Leave a comment

XHTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Entries and comments feeds.