.as is verbrande turf
november 5, 2010 on 8:46 pm | In ge | 13 Comments, maar als ik nooit wat met Vriendje was begonnen, was ik nu niet kleuterKind’s mama geweest. Misschien wel mama, misschien zelfs wel van een kleuterKind, maar niet van dit enige echte kleuterKind.
Ik zou nooit wat met Vriendje zijn begonnen, als we niet in hetzelfde huis hadden gewoond. Het huis, waar ik waarschijnlijk nooit had gewoond als ik Jacco niet had leren kennen. En Jacco had ik waarschijnlijk nooit leren kennen, als ik Michiel geen zangles had gegeven. En Michiel nam weer zangles bij mij, nadat hij mij samen zag met Wiendelt, die ik ooit ontmoette op een feestje van Martha. Martha kende ik via mijn lieve, lieve Elsje, die ik weer kende via Carola. En Carola heb ik leren kennen op de HAVO. De HAVO waar ik heen ging ná de MAVO.
De MAVO waar ik voor koos, terwijl de directeur hoofdmeester z’n laatste paar haren uit z’n hoofd trok. Spreekwoordelijk dan. Want m’n CITOtoets vond minstens HAVO/VWO. Maar ik vond vriendjes en vriendinnetjes belangrijker en in ons dorp ik was nog zo jong. Ik moest nog twaalf worden.
Als ik destijds wel direct voor de HAVO had gekozen, had ik een andere HAVO gekozen dan ik uiteindelijk deed. En was ik waarschijnlijk dus nooit kleuterKind’s mama geworden.
Het leven draait om keuzes uit liefde en vriendschap.
13 Comments »
RSS feed for comments on this post.
Bijzonder he, als je zo terug redeneert! Ik heb eens een kinderboek gelezen waarin kinders naar het verre verleden reisden, ze mochten niet van het pad af, anders zouden ze de toekomst veranderen. En natuurlijk verstapte er eentje zich en trapte een vlinder dood… Hun eigen tijd zag er ineens heel anders uit toen ze terug gingen! Ik weet niet meer hoe dat boek heet, helaas.
Comment door Jesca — 05/11/2010 #
Mooi hoe je uiteindelijke leven te herleiden is
Comment door Eline — 05/11/2010 #
Bijzonder he, hoe keuzes je hebben gebracht waar je nu bent.
Wat ik ook altijd leuk vind om te doen is bedenken waar ik mijn man allemaal nog meer tegengekomen had kunnen hebben omat hij daar ook (in de buurt was) toen ik ergens was. Maar toch hebben we elkaar steeds niet opgemerkt, tot die ene keer.
(leuk log-onderwerp trouwens!)
Comment door Ruthy — 05/11/2010 #
Me niet op ideeen brengen he…. zo wíl ik niet eens nadenken. Als als als….
Comment door Von — 05/11/2010 #
O dat geloof ik vast Inge, hoe de ene verbinding leidt naar weer nieuwe … maar uiteindelijk was je wel eenzelfde moeder geworden denk ik, bevlogen en met grootse toewijding en zielsgelukkig. Fijn weekend!
Comment door Marius — 06/11/2010 #
Dat zeg ik ook tegen mijn man. Dat ik geen spijt heb van keuzes uit het verleden, hoe stom ze ook konden lijken, want het zijn die keuzes inderdaad die maken hoe je leven er nu uit ziet.
Comment door jennifer — 06/11/2010 #
Een stap opzij eh je leven was 360 graden anders geweest. Bizar hè?
Comment door Laura — 06/11/2010 #
Wow daar zit een heel verhaal achter, wat ontzettend mooi zeg. Daar ga je wel even over nadenken, 1 andere stap en je had dit niet geschreven en geen mama geweest van dit kleuterkind inderdaad. Dat is toch wel even bizar als je daarover nadenkt.
Comment door Annouska — 06/11/2010 #
Je beschrijft hier gewoon het leven. De ene stap heeft automatisch de volgende tot gevolg. Terugkijken is eigenlijk zinloos, want veranderen kun je niets.:-)
Comment door Trui — 06/11/2010 #
Wat als die ene seconde…
Comment door Erwin Troost — 06/11/2010 #
wie weet…
als ik je dertig jaar eerder
was tegengekomen ?
Comment door Anders — 06/11/2010 #
hahaha! Geweldig!
Comment door Jolanda — 06/11/2010 #
Als jouw ouders elkaar niet gemogen hadden dan … 😉
Maar heel begrijpelijk dit soort ‘redenaties’, ik mijmer ook regelmatig over dit soort ‘alsen’.
Comment door Toaske — 07/11/2010 #