.au collège

november 8, 2016 on 2:18 pm | In ge | 7 Comments

Goed. De middelbare school. Het wordt tijd dat ik er eens wat over vertel, niet? Twee maanden in en ik laat de hoofdletters al weg. Nee, grapje, de Elf, die ik overigens maar gewoon weer Het Kind ga noemen, hier dan, vindt het geweldig. Gelukkig. Toevállig dat ‘ie me vorige week donderdag ineens geen zin had, waarop ik dan weer niet zo goed wist hoe te reageren, want nou ja, dat heeft ‘ie anders dus nooit. Geen zin. En ‘s middags kwam ‘ie ook gewoon blij weer thuis. En zo gaat dat dus al twee maanden. Hoe fijn is dat.
Ik snap het wel, ik vond school ook leuk. Sterker nog, ik vond huiswerk maken stiekem nog leuk! Helaas lijkt Het Kind wat dat betreft meer op z’n vader, die het nut van huiswerk nooit inzag, er geen zin in had, het dus ook maar niet deed, enz. Erg jammer allemaal, hoewel ‘ie goed terecht is gekomen. Dat dan weer wel. Daar hoef je dus niet altijd tien twee hoofdstukken voor vooruit te werken.

Maar het huiswerk is zo léuk, mensen, zó leuk. Echt hoor. Niet alles natuurlijk, ze moeten ook gewoon Natuur- en Scheikunde leren en saaie sommen maken en zuks, maar voor Nederlands moesten ze een leesautobiografie schrijven. Hoe tof. En hoe handig ook, voor de juf, om de leeservaringen van je leerlingen in kaart te kunnen brengen en inzicht te krijgen in hun ontwikkeling als lezers.
En voor Beeldend Vormen, dat vond ik zó’n leuke opdracht, moesten ze een schilderij kiezen en deze ‘namaken’. Niet letterlijk, zei Het Kind, het ging om de sfeer en de lichtval.

.melkmeisje, the making of

Nou, gelukt. Dáchten wij. Tot er geen tijd meer was en ineens bleek dat de opdracht wel iets specifieker was geweest en nou ja, het was goed genoeg en dat is zo’n beetje hoe het gaat ook, op de middelbare. Goed genoeg. We hebben nog geen 10 voorbij zien komen, maar ook geen onvoldoende.
Het Kind had onlangs voor een interview-verslag, dat was ook al zulk leuk huiswerk, een 7. Omdat de docent Levensbeschouwing weliswaar enorm enthousiast was over zijn eigen invulling en originaliteit, maar het voorblad miste (min 1 punt), evenals de evaluatie van een ouder (min 1 punt). Oftewel, weer niet goed gelezen wat de opdracht was. Weer met de Franse slag gedaan, zoals die hele middelbare tot nu toe. Ja, hij heeft nog genoeg te leren, au collège, ook al kwam ‘ie gister wel weer thuis met een 8,2 voor Frans én een 9 voor Muziek. Om dit logje maar eens te eindigen op een high note.

.last october sunrise

november 1, 2016 on 1:26 pm | In ge | 7 Comments

Doorgaans ben ik, als ik ‘t kan helpen, voor acht uur ‘s ochtends niet buiten te vinden. Echt niet ook. Maar ja, De Elf was niet helemaal fit, maar wou toch supergraag naar school en dus mocht ‘ie met de bus en besloot ik ‘m naar de bushalte te lopen.
En zoals altijd áls ik dan ‘s ochtends vroeg een keertje buiten ben, beloont het Universum me met haar mooiste zonsopkomst, prachtig weer, of echt alles tegelijk. Zoals gisteren.
We zagen het direct al, op de galerij, lachten en keken elkaar aan. ‘Echt áltijd hè!’

Ik liep bijna tot m’n middel door de natte struiken, toen De Elf appte dat ‘ie op school was. Hartje. Ik liep nog even door. Door werelden ver van hier, gewoon door m’n achtertuin.
Ik ademde schoonheid in, dankbaarheid en verwondering uit. Thank you, Universe.
Alsof ik net een frisse duik had genomen, niet zozeer in een zwembad, maar in het leven, kwam ik weer thuis en had de beste dag.

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

.hallo, herfst

oktober 25, 2016 on 9:27 am | In ge | 6 Comments

Vijf dagen voor de zomer écht voorbij was, fietsten Vriendin en ik al naar Elswout om de herfst daar te verwelkomen waar ‘ie thuishoort.
Het maakt niet uit hoe vaak ik daar rondloop, ik krijg er nooit genoeg van. Ik zie ook echt elke keer weer andere dingen. Of de dingen anders.
Dit keer zagen we een schaapherder aan ‘t werk. Superleuk om eens mee te maken. We zagen een padje dat geen prins werd, dat vond Vriendin vooral jammer, zaten bovenop de blaadjesberg en aten koekjes en praatten over het leven. En over hoe mooi en hoe snel. Alles is en gaat.

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

.van toen we naar noordwijk liepen

oktober 3, 2016 on 9:57 pm | In ge | 7 Comments

Vriendin was vrij en ik had alleen ‘s ochtends een paar lesjes en dan aan het eind van de middag pas weer, dus besloten we naar Noordwijk te lopen. Langs zee. Over het al snel ongerepte strand.
Het weer zat mee, het woei wellicht wat hard, maar het zonnetje scheen uitbundig en de wolkenluchten waren weer waanzinnig. Wat wonen we hier toch mooi en weids.
Een heerlijke wandeling, zo tussen het werk door, en vijftien kilometer later beloofden we elkaar en onszelf dit écht te blijven doen. Ook als de ketel straks weer dag en nacht aanslaat.

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

.dag, zomer (2)

september 26, 2016 on 1:07 pm | In ge | 2 Comments

De laatste week van de zomervakantie werd het warempel nog even weer zomer ook. Net als die eerste week, maar dit keer blééf het zomer. De Elf fietste ‘s ochtends vroeg in korte broek en shirtje naar de Middelbare, en kwam ‘s middags zonder shirtje weer thuis. Elke dag weer. Tot het zelfs weer zo warm werd, dat ze een heus Tropenrooster kregen en we gewoon weer elke dag naar zee konden, lekker zwemmen, nazomeren, wat een kadootje. Langzaam en loom namen we afscheid van de zomer.

Untitled

Nog éven vasthouden..

Untitled

Want we houden zo van de zomer. En de zon. En elkaar. <3 (rechts Surrogaatdochter, links ik.)

Dag, zomer..

.dag, zomer (1)

september 21, 2016 on 1:39 pm | In ge | 4 Comments

Urenlang liepen we door het duin. We zagen oh zo veel hertjes, we zagen kikkertjes en padjes, de wonderbaarlijkste libellen en de fraaiste zwanen en vlindertjes. Het was nog zo op en top zomer, toch al september, met het groen zo groen en het blauw zo blauw, de weidse uitzichten en de waanzinnige wolken. We genoten van elke stap en zetten er bijna 20.000.
Echt, ik wou dat ik jullie mee had kunnen nemen.

Untitled

Untitled

Untitled

Untitled

.veel van hetzelfde. want dat is wat we doen op vakantie :)

juli 28, 2016 on 1:46 pm | In ge | 5 Comments

We varen wat.

.on our way

We genieten wat.

.first night sunset <3

.still waters

We chillen wat.

.jetty chillin'

We zeilen wat. De kindjes in hun eigen bootje.

.sailing sweethearts <3 <3

We maken pret.

.fun ride

We surfen wat.

.surf girl <3

En dat dan zo de hele vakantie door.

Untitled

We bouwen een barbecue.

.DIY BBQ

En zeilen nog wat.

Untitled

En echt hoor, dat is goed vol te houden. :)

.waterratjes <4

.surfdude <3

Untitled

Untitled

.on our way home

De laatste avond lieten we nog een wensballon op, maar er was niet veel te wensen over.

.sky lantern

Untitled

Untitled

En toen was het mooie weer op, pakten we de spulletjes in en reden naar huis.
Onderweg deed ik nog een dansje in de regen.
Wat een fijne vakantie.

.some moments

juli 9, 2016 on 2:03 pm | In ge | 4 Comments

Een van de boeken van de bieb blijft maar liggen, en wanneer ik voorstel om ‘m anders samen te gaan lezen, vraagt De Elf of ik niet nog eens wil voorlezen.
Het worden een paar heerlijke uurtjes, ook al begrijp ik met de bladzijde beter waarom dit boek bleef liggen. Het is het soort boek waardoor ik keer op keer denk dat ik ook wel een kinderboek kan schrijven.

We lezen, we lachen, we knuffelen, we samen. Ik druk de hoelangnog-gedachten weg, hardhandig, dit jaar ging al weer superluminaal en ik wil nu liefhebben en straks pas weer ademhalen voor de volgende achtbaan, die de middelbare school toch echt schijnt te zijn. Als ik de andere moeders moet geloven.
Zij die net iets verder zijn. In de tijd.

Ik probeer me te herinneren wanneer mijn moeder me voor het laatst voorlas. Ze moet het wel gedaan hebben, maar er staat me niets meer van bij. Wel de langspeelplaat met sprookjes die ze opzette, als ik weer eens ziek was. Maar haar stem die voorleest zit nergens in m’n geheugen.

Zal De Elf zich dit later nog herinneren, vraag ik me af. Of is het slechts een moment in een keten van momenten. Z’n vormingsjaren. De basis. Het fundament waarop ‘ie verder zal bouwen. Het is aan mij om die fundering zo stevig mogelijk te maken, dus ik gooi er nog maar een paar momenten in.
Nu.

.us ❤️

.brief aan mijn bijna brugklasser

juni 14, 2016 on 5:16 pm | In ge | 10 Comments

Nog even en dan is het zover. Naar de Middelbare. Het Lyceum waar je zo graag heen wilt, dat je bijna niet kunt wachten. De Atheneum klas waar je hopelijk je talenten kunt ontwikkelen. Oh, ik hoop zo dat je dan echt blij gaat worden van leren. Dat je enthousiast wordt van al die nieuwe kennis en verworven vaardigheden, gaat leren reflecteren en uiteindelijk ook van je eigen leerproces kunt genieten. School kan zo leuk zijn.
En dat je er ‘wél wat voor moet doen!’, dat moet je maar vergelijken met je voetbaltraining. Om elke zaterdag een wedstrijd te kunnen spelen, moet je oefenen. Leren. Je conditie op peil houden.
Huiswerk is hersentraining. En ik verwacht niet dat je het any time soon zo leuk gaat vinden als voetbaltraining, maar je hebt het wel, meer nog dan bij voetbaltraining, voor een groot deel zelf in de hand. Hoe ga je ermee om? Hoe ga je tegen huiswerk aankijken? Is het een middel tot een doel of is het meer? Misschien zijn er straks een paar vakken die je echt veel leuker vindt dan de andere, is het dan niet net zoiets als muziekles-huiswerk, leuk om te doen? Weet je nog toen je ineens helemaal voor het keyboard ging en je oefende en oefende, op zondagochtend, terwijl papa en ik nog op bed lagen, hoe snel je er toen beter in werd en hoeveel leuker het daarvan weer werd? Ik weet het nog goed, ik was zo trots op je. Niet omdat je ineens allerlei liedjes kon spelen op het keyboard, maar omdat je jezelf ertoe gezet had, dat je het zelf uitgevogeld had, geoefend en doorgezet, tot je het kon.
Huiswerk is net zo. Hoe meer je je ervoor inzet, hoe makkelijker het wordt. Maak er daarom iets leuks van, creëer een fijn plekje waar je je huiswerk kunt maken. Je bent zo goed in het veranderen van je kamer, over opruimen zeg ik nu even niks, probeer wat verschillende dingetjes uit en kijk wat jou het beste bevalt. Maak je huiswerk op verschillende plekken en tijdstippen, zodat je ontdekt waar en waneer jij het prettigst leert. Als je veel huiswerk hebt, neem dan tussendoor pauze. En, hoe verleidelijk het ook is als je toch al achter je MacBook zit, ga dan geen spelletje spelen. Sta juist even op, beweeg, zoek de frisse lucht even op, speel even buiten, en ga daarna met frisse moed weer verder. Drink tussendoor. Eet als je trek hebt. Hoe gezonder het eten en drinken, des te beter zullen je hersenen werken. Voeding heeft een enorme invloed op het functioneren van je hersenen. De juiste voeding kan écht het verschil maken tussen ‘normaal’ presteren en ‘uitstekend’ presteren. En voldoende slaap helpt natuurlijk, daarom zal ik je ook komend schooljaar weer op tijd naar bed schoppen sturen.
Zet een muziekje op, als je maakwerk doet, of als je aan het eind je huiswerk nog even overkijkt.
Schroom niet om om hulp te vragen. Daarvoor ben ik er. Natuurlijk moet je het zelf doen, maar niemand verwacht van je dat je alles in één keer snapt of op de effectiefste manier kunt doen. Ik help je graag ontdekken hoe en waarom.
Wees trots op jezelf als je het maar mooi weer gedaan hebt. Misschien kun je jezelf dan belonen met een spelletje.io ;-)
En weet, huiswerk is gewoon een onderdeel van school. Het is niet én én. Het is één. Alleen doe je huiswerk ook thuis. Of elders. Leren doe je overal en bijna altijd. Dat is leven. En dat is geweldig. Meestal. Nee echt, best vaak. Je leert niet alleen op school en door huiswerk te maken, je leert ook door te spelen, te sporten, zelfs door je te vervelen! En je leert niet alleen voor later, je leert ook voor nu. Sterker nog, je leert ook om te kunnen duiden wat al is geweest.

Nog even en dan is het zover. Ja, je gaat heus nieuwe vrienden maken en ja, het gaat soms ook wel wat tegenvallen. Het vroege opstaan, alwéér fietsen door de storm, die ene leraar die gewoon écht niet leuk is en dat meisje dat jou maar niet ziet staan. Hormonen, onzekerheid, het hoort er allemaal bij.
Het gaat niet altijd even makkelijk zijn, maar ik ben er voor je, om je te begeleiden en op te vangen. Om met je te ruziën als je dat nodig hebt, pubers schijnen nu eenmaal wat strijd nodig te hebben, en om het weer goed te maken. Om je te helpen relativeren, school is maar school, laten we leven!

Untitled

Entries and comments feeds.