.delen op donderdag

Morgen officieel de laatste vakantiedag. Van Vriendje. Kleuter en ik vieren nog even door. Hoop ik.
En dan is het alweer augustus. Elk jaar gaat sneller. En ik verzet me er nog steeds tegen. Maar hoe? En tegen beter weten in.middels.
Genieten moet je, want.
En dan denk ik wel eens aan Vroeger. Met een hoofdletter, ja. Het Vroeger van Lang Gelee. Waar weinig tijd voor genieten was. Waar je men tussen de bedrijven door genoot. Van een moment. Een gevoel. Een gedachte. Een gebaar.
Waar leven nog steeds deels een kwestie van Overleven was.
Lang Gelee voor alle Lachwekkende Luxe waar we ons tegenwoordig mee omringen.
Mee verwennen.
En waar we soms niet eens Echt van genieten.

En we zijn zo druk, zo druk, druk druk druk druk druk, we verdie!nen het om ook even lekker te genieten. En daar hebben we tijd voor nodig. En rust. En geld. En

we zijn gewoon tè verwend.
Want om te genieten, heb je weinig nodig.
Het is een moment. Een gevoel. Een gedachte. Een gebaar.

Het is een fijn liedje, een onverwacht kusje, een geheimpje, iets om naar uit te kijken en iets voor een ander kunnen betekenen.
Het is een warm bad of die vijf minuten rust in een hectische dag. Die paar uurtjes slaap in een pittige nacht. Het wakker worden met een zonnetje. Of met Goeie Zin.
Het is Delen.

.raadspelletje

Ik zie, ik zie, wat Kleuter niet ziet.
Soms.
Of eigenlijk best vaak.

En als ik dan denk aan mijn eigen onbezorgde leventje, als kind, en nog wel veul langer dan dat ook, zucht ik eens.
Denk ik aan hoe ik door ons dorp fietste, hoofd leeg, of vol blije gedachten, weinig tot geen wind.
Hoe ik uren onder een boom lag te lezen.
Aan de waterkant zat te tekenen.
En langzamerhand zag ik, ik zag, ik zag, wat mijn ouders niet zagen.

En denk ik aan alle dingen die Kleuter hopelijk nog gaat zien.
Want ook nu al, ziet hij dingen die ik niet zie.
En de kleur is.

*1o1. Nieuwe meme. Ik zag het voor ‘t eerst hier.

.my first msn-session