de vakantiekaart

“Hallo, U spreekt met Anneke Josephine Fleur Janneke van de Vakantiekaart. Spreek ik met mevrouw B. ?”
“Ja, maar ik heb geen interesse.”
“U kent de vakantiekaart ?”
“Nee, maar ik heb geen interesse.”
“U houdt niet van vakantie ?”
“Jazeker wel, maar ik heb geen interesse.”
“Mevrouw, als ik even 5 minuutjes van Uw tijd mag…”
“Nou, eigenlijk niet.”
“… dan kan ik U in ieder geval even uitleggen wat de Vakantiekaart inhoudt en…”
“Nee, dank U. Ik heb geen interesse.”
“Ok, mevrouw, ik begrijp dat het nu even niet uitkomt. Mogen we U dan op een later tijdstip nog eens terugbellen ?”

Wat denk je zelluf ?!!

tadaaa !

Ik kan dan misschien niet ’scrappen’, maar met een beetje Creative Digital Sketching(e) maak ik zus vast ook heel blij !

die zit !

“Loopt je log al een beetje ?,” vragen ze dan.

“Eh, nou eh… wat versta je onder lopen ?,” vroeg ik maar.
Ik bedoel, een baby van 3 maand loopt ook nog niet, die kan nog niet eens zelf zitten. En als ‘ie kan zitten, duurt het ook nog wel een paar maand voordat ‘ie gaat kruipen. En ondanks dat peuter natuurlijk de knapste van allemaal is, heeft ook hij nog heel wat gekropen voordat ‘ie ging lopen.

“Je moet ook heel veel logs bezoeken en overal op reageren !,” was toen het advies.
Ja, maar op de helft van de logs die ik lees, heb ik niks te zeggen. En als ik al eens iets te zeggen heb, vergeet ik soms om ooit nog weer op die site te kijken, omdat Logland zo groots en uitgestrekt is. En ik niet altijd zin tijd heb om te lezen. Of te reageren. Of te loggen, for that matter, en ik vind dat ik het al heel goed volhoud…

“Er zijn wel een paar logs die ik probeer te volgen,” zei ik maar.

“Wat wil je nou eigenlijk met je log ?,” kwam er toen uit.
Gewoon. Een jaar volhouden. Vraag me niet waarom. Heb ik zo bedacht. Meer niet eigenlijk. Denk ik.

“Het zou leuk zijn als ‘ie binnenkort kon zitten,” zei ik.

m.

Ik herinner me een heerlijke zonnige middag, liggend op het gras, jij en ik.
Ik zong voor jou alleen en jij was het beste publiek dat wat ik ooit gehad had.

Ik herinner me hoe we door de gangen van Windesheim renden, naar buiten, buiten, buiten !!! En die heerlijke winterse wandeling die daarop volgde…

Ik herinner me Kerst-avond 1997. Popfront, Zwolle.
Even voor twaalven sleur je me, met één of ander excuus, mee naar de toiletten.
Als we om middernacht de zaal weer binnen lopen, houdt bijna iedereen een spetterkaarsje sterretje vast.
“Fijne Kerst !,” schreeuw je, boven de muziek uit, in m’n oor.
De glimlach-van-oor-tot-oor bevestigt dat jij hier dus achter zit.

Ik herinner me een optreden in Hedon, februari 1998.
Je was zonder enige twijfel m’n zenuwachtigste ‘achtergrondzangeres-voor-één-keertje’ ooit ! En helemaaal zuiver was het misschien niet, maar het was wel puur.
En rauw. PJ Harvey, eat your heart out !

Ik herinner me jouw vriendschap.
Ik herinner me jou.

Op je best.

moderne tijden

Peuter probeert de bak van zijn nieuwe kiepwagen weer vast te maken aan het onderstel. “Het lukt niet, mama !,” laat hij weten.
“Blijven proberen, Peuter !”

Ineens een flash-back van toen ik nog klein was.
M’n eigen moeder : “Kan Niet ligt op het kerkhof en Wil Niet ligt er naast !”
O wat heb ik dat vaak gehoord…

“Wat is dat, mama ?,” vraagt Peuter even later.
Prachtig hoe ‘ie denkt dat mama alles weet… En mama weet ook alles !
Want wat ze (nog) niet weet, googlet ze snel even !

Ik hoor het mezelf al bijna zeggen : “Kan Niet ligt op het kerkhof, Wil Niet er naast, en Weet Niet er tegenover !”

geluk

Alle bolletjes van de supermarkt-aktie komen één voor één uit : wat een geluk !
Peuter heeft zijn ‘zellufgeplanteplantjes’ goed verzorgd ツ