.pinksterplaatjes

We keken paardjes, ons Krump haalde d’r eerste Proef, we fietsten door mooi Zandvoort, deden een kinderboerderijtje en twee speeltuintjes. ^^

Ik hartje paardjes. En Krump. Ze was zo zenuwachtig en ze deed ‘t zo goed en ze zag er zo prachtig uit en ze was zo blij dat we waren komen kijken. ^^

Linksboven een paardje met een snorretje. ^^ Linksonder Feline bij het paard van d’r ouders. Rijdt ze op én kan ze gewoon rechtop onderdoor lopen, hoe cool is dat! Zondag reed ze op ‘t paard van d’r oom, dat was me ook een prachtig paard zeg, totaal vergeten op de foto te zetten, omdat ik ‘m steeds moest aaien. <3

Zandvoort is zo mooi. ^^

Bij de kinderboerderij. <3

En lekker klimmen en klauteren en kabelbaantje. ^^

Oh en we schreven ons in bij de Big Brain Academy en dat is leuk, zeg. Hersentraining voor jong en oud, voor die typisch Hollandse Lentedagen.

.good mum, bad mum, mum

Dus. Het Kind ging Freestylen en ik dook op de kop in de kinderkamer.
Letterlijk.
Per ongeluk.
Snoer van de stofzuiger.
Nou moest ik daar toch zijn, want het was zeker drie maand geleden al de hoogste tijd dat er daar eens opgeruimd werd door een volwassene, maar ik koesterde het kind in mij totdat het echt niet meer ging.
Dat was ongeveer een maand geleden.
Maar ja, die deur zit ‘s avonds toch dicht, hè.

Het verneukeratieve van zo’n kinderkamer die meer lijkt op een zwijnenstal is dit. Zolang het nog een bende is, voel ik mij grotendeels een goede moeder, op die kinderkamer na dan. Maar als dát toch ook nog eens aan kant is, nou, dan.
Eenmaal in die bende echter, schaam ik mij de ogen uit m’n kop. Wie heeft dat kind zóveel spullen gegeven?
Oh ja, ik.
Voornamelijk.
Want een kind kan natuurlijk niet zonder vijf duikbrillen, een snorkelset en tig paar flippers, vier horloges, honderden Pokémon kaarten, Superdierenkaartjes en Lego Ninjago kaarten, duizend autootjes en diertjes en tweehonderd nep-tattoos. Dat lijkt me duidelijk.
Ook vond ik in werkelijk waar elk doosje, zakje, kistje, vakje en nou ja, óveral K’nex en Lego.
En Kapla.

Maar ik ploegde er doorheen, vier uur lang, Hot Wheels Colorshifters hier, Cars autootjes daar, honderd Duckies en Suske en Wiske’s en genoeg dino’s en stenen voor een eigen museum, drie volle vuilniszakken zut de deur uit en toen was het KLAAR.

Even later kwam ‘ie thuis. Van z’n oh wat was dat een gaaf feestje zeg. En zag z’n kamer. En zei riep uit:
‘Oh, kom op! Kan het leven nog beter dan dit?’

.een uiltje maken (2)

Weekend! De eerste week zit er al weer op, nog zeven te gaan. Het plan voor deze regenachtige vrijdagmiddag was een beginnetje maken aan die spreekbeurt, maar uiteindelijk werd ‘t een ouderwetse knutselmiddag met een vriendinnetje. Veel beter. ^^
De kindjes knutselden iets voor hun vriendje, morgen is z’n feestje, ik knutselde iets voor Het Kind. Elke dag is zijn feestje.

Nou ben ik een ontzettende knutselmama, maar ontzettend slordig ben ik ook. Binnen de lijntjes kleuren was al nooit m’n ding, fatsoenlijk knippen heb ik ook nooit geleerd en naald en draad heb ik dus eigenlijk ook ‘t geduld niet voor.
Maar ja, naald en draad is wat we nu doen en dus naald-en-draadde ik wat stukjes vilt aan elkaar en propte er wat vulling tussen en slórdig dat ‘t was, maar zó klaar en eh, ambachtelijke imperfectie, mensen, ambachtelijke imperfectie. ^^
Het Kind was zelden zo blij met een nieuw knuffeltje. <3

En dan nu, oogjes dicht en snaveltjes toe.
Slaap lekker. Goed weekend. ^^

.een uiltje maken